Dat 5. Kapitel.
1. Wokeen gloven deiht, dat JEsus de Christ is, de is vun GOtt gebarn. Un wokeen den leef hett, de Em gebarn hett, de hett ok den leef, de vun Em gebarn is. Joh. [1, 12.] [13.]
2. Daran kennt wi, dat wi GOtt Sin Kinner leef hebbt, wenn wi GOtt leef hebbt un Sine Gebote holt. Kap. [3, 19.]
3. Denn dat is de Leev to GOtt, dat wi Sine Gebote holt, un Sine Gebote sünd nich swar. Joh. [14, 15.] [23.] [24.] Matth. [11, 30.]
4. Denn Allns, wat vun GOtt gebarn is, öwerwindt de Welt, un unse Glov is de Sieg, de de Welt öwerwunnen hett. Joh. [1, 13.] [16.] [33.]
5. Wokeen is awer, de de Welt öwerwindt, wenn he nich gloven deiht, dat JEsus GOtt Sin Söhn is? Kap. [4, 4.] 1. Cor. [15, 57.]
6. Düsse is dat, de kamen deiht mit Water un mit Blod, JEsus Christus, nich blot mit Water, sonnern mit Water un Blod. Un de GEist is dat, de betügen deiht, dat de GEist Wahrheit is. Joh. [19, 34.] [35.]
7. Denn dree sünd, de in den Himmel tügen doht: de Vader, dat Wort un de hillige GEist, un düsse dree sünd eens. Matth. [28, 19.]
8. Un dree sünd, de tügen doht up de Eer: de GEist un dat Wort un dat Blod, un de dree sünd tosamen.
9. Wenn wi de Minschen ehr Tügnis annehmt, so is GOtt Sin Tügnis grötter, denn GOtt Sin Tügnis is dat, wat He vun Sin Söhn tügt hett. Joh. [8, 17.]
10. Wokeen an GOtt Sin Söhn gloven deiht, de hett dat Tügnis in sik. Wokeen GOtt nich gloven deiht, de makt Em to en Lögner; denn he glovt nich dat Tügnis, dat GOtt vun Sin Söhn tügt. Röm. [8, 16.] Joh. [3, 36.]
11. Un dat is dat Tügnis, dat GOtt uns dat ewige Leven geven hett un son Leven is in Sin Söhn. Joh. [1, 4.]
12. Wokeen GOtt Sin Söhn hett, de hett dat Leven; wokeen GOtt Sin Söhn nich hett, de hett dat Leven nich.
13. All düt hef ik ju schreven, de ji an GOtt Sin Söhn Sin Nam gloven doht, up dat ji weet, dat ji dat ewige Leven hebbt un dat ji glovt an GOtt Sin Söhn Sin Nam.
14. Un dat is de Friemödigkeit, de wi hebbt to Em, dat, wenn wi wat bitten doht na Sin Willn, He uns hört. Kap. [2, 28.] [3, 21.] [4, 17.] Eph. [3, 12.] Ebr. [4, 16.]
15. Un wenn wi weet, dat He uns hörn deiht, wat wi ok bitten, so weet wi, dat wi de Bitt hebbt, de wi vun Em beden hebbt.
16. Wenn Jemand Sin Broder sündigen süht, en Sünd nich ton Dod, de mag bitten, so ward He geven dat Leven de, de sündigt nich ton Dod. Wenn dat en Sünd ton Dod is, darför segg ik nich, dat Jemand bitten schall. Matth. [12, 31.]
17. All Undugend is Sünd, awer dat gift en Sünd, nich ton Dod.
18. Wi weet, dat, wokeen vun GOtt gebarn is, de sündigt nich; sonnern de vun GOtt gebarn is, de nimmt sik in Acht, un de Bös ward em nich anfaten. Kap. [3, 9.] 2. Thess. [3, 3.]
19. Wi weet, dat wi vun GOtt sünd, un de ganze Welt liggt int Arge. Gal. [1, 4.]
20. Wi weet awer, dat GOtt Sin Söhn kamen is un hett uns en Sinn geven, dat wi erkennt den Wahrhaftigen un sünd in den Wahrhaftigen, in Sin Söhn, JEsus Christus. Düsse is de wahrhaftige GOtt un dat ewige Leven. Joh. [1, 1.] [4.] Apost. [3, 15.] [20, 28.] Röm. [9, 5.] 1. Tim. [3, 16.] Ebr. [1, 8.]
21. Kinner, hödt ju vör de Afgötter. Amen. 2. Mos. 20, 3. 1. Cor. [10, 14.]