Dat 6. Kapitel.

1. Wi vermahnt ju awer as Mithelpers, dat ji nich ahn Nutzen GOtt Sin Gnad krigt. Kap. [5, 20.] 1. Cor. [3, 9.]

2. Denn He sprickt: Ik hef di in de angenehme Tied erhört un hef di an den Dag vun dat Heil hulpen. Seht, nu is de angenehme Tied, nu is de Dag vun dat Heil. Jes. 49, 8. Luk. [4, 19.] [21.]

3. Lat uns awer Nüms irgend en Anstot geven, up dat uns’ Amt nich lästert ward;

4. Sonnern in all Ding lat uns uns bewiesen as GOtt Sin Deeners in grote Geduld, in Bedröfnis, in Noth, in Angst,

5. In Släg, in Gefängnis, in Uprohr, in Arbeit, in Waken, in Fasten, Kap. [11, 23.] [27.]

6. In Keuschheit, in Erkenntnis, in Langmoth, in Fründlichkeit, in den heiligen GEist, in ungefarvte Leev, 1. Tim. [4, 12.]

7. In dat Wort vun de Wahrheit, in de Kraft vun GOtt, dörch de Gerechtigkeit ehr Waffen, to rechten un to linken Hand. 1. Cor. [2, 4.]

8. Dörch Ehr un Schand, dörch slechte Gerüchte un gude Gerüchte, as de Verföhrers un doch wahrhaftig;

9. As de Unbekannten un doch bekannt; as de Starvenden un süh, wi levt, as de, weke tüchtigt sünd un doch nich dod makt;

10. As de Trurigen, awer ümmer vergnögt, as de Armen, awer de doch Veele riek makt, as de Nicks hebbt un doch Allns hebbt.

11. O ji Corinthers! uns’ Mund hett sik to ju updahn, uns’ Hart is getrost.

12. För uns brukt ji nich bang to sien. Dat ji ju awer ängsten doht, dat doht ji ut gude Meenung vun Harten.

13. Ik red mit ju as mit min Kinner, up dat ji ju ok so gegen mi stellen un getrost sien doht. 1. Cor. [4, 14.]

14. Treckt nich an dat fremd Joch mit de Unglövigen, denn wat hett de Gerechtigkeit to dohn mit Ungerechtigkeit?

15. Woans paßt Christus to Belial? Oder wat hett de Glövige mit den Unglövigen to dohn?

16. Wat hett GOtt Sin Tempel gemeen mit de Götzen? Ji awer sünd den lebendigen GOtt Sin Tempel, as GOtt denn sprickt: Ik will in se wahnen un in se wandeln un will ehr GOtt sien un se schüllt Min Volk sien. 1. Cor. [3, 16.] 3. Mos. 26, 12.

17. Darum gaht rut vun se un sonnert ju af, sprickt de HErr, un rögt Nicks Unreines an, so will Ik ju annehmen, Jes. 48, 20. 52, 11. Offenb. [18, 4.]

18. Un ju Vader sien, un ji schüllt Min Söhns un Döchter sien, sprickt de allmächtig HErr. Jer. 31, 1. 9. 33. 32, 38.