Dat 6. Kapitel.
1. Ji Kinner, west ju Öllern gehorsam in den HErrn, denn dat hört sik so. Kol. [3, 20.]
2. Du schast Vader un Moder in Ehren holn, dat is dat eerste Gebot, dat Tosag hett: 2. Mos. 20, 12.
3. Up dat di dat gut geiht, un du lang up de Eer leven deihst.
4. Un ji Vaders, reizt ju Kinner nich ton Torn, sonnern treckt se up in de Tucht un Vermahnung to den HErrn. Kol. [3, 21.] 5. Mos. 6, 7. 20. Ps. [78, 4.] Spr. 19, 18. 20, 17.
5. Ji Knechte, west gehorsam ju HErrn na dat Fleesch, mit Furcht un Bevern, in Eenfoltigkeit vun ju Hart, as Christus; Tit. [2, 9.] Phil. [2, 12.] 1. Pet. [2, 18.]
6. Nich mit Deenst blot vör Ogen, as de Minschen to gefalln, sonnern as Christus Sin Knechts, dat ji so GOtt Sin Willen doht vun Harten, mit guden Willen.
7. Un denkt darbi, dat ji den HErrn deenen doht un nich de Minschen;
8. Un ji schüllt weten, wat Jedereen Gudes dohn ward, dat ward he vun den HErrn kriegen, he mag en Knecht wesen oder en Frie. Röm. [2, 6.] 1. Cor. [3, 8.] 2. Cor. [5, 10.]
9. Un ji Herren schüllt ok datsülvige gegen se dohn, un lat dat Drauen, ji schüllt weten, dat ok ju HErr in den Himmel is, un dat bi Em keen Ansehn vun de Person is. Kol. [4, 1.] Apost. [10, 34.]
10. Toletzt, min Bröder, west stark in den HErrn un in de Macht vun Sin Kraft. 1. Cor. [16, 13.] 1. Joh. [2, 14.]
11. Treckt GOtt Sin Harnisch an, dat ji bestahn künnt gegen den Düwel sin listige Anlop.
12. Denn wi hebbt nich mit Fleesch un Blod to kämpfen, sonnern mit Fürsten un Gewaltige, nämlich mit de Welt ehr Herrn, de in de Welt ehr Düsternis herrschen doht, mit de bösen Geister unner den Himmel. Matth. [16, 17.] 1. Cor. [9, 25.] Joh. [14, 13.]
13. Darum treckt GOtt Sin Harnisch an, up dat ji an den bösen Dag Wedderstand doht, un Allns wol utrichten un dat Feld beholn doht.
14. So staht nu, ju Lenden mit Wahrheit andahn, un mit de Gerechtigkeit ehr Panzer antrocken. Luk. [12, 35.] 1. Pet. [1, 13.] Jes. 59, 17.
15. Un as Sahln, de ji unner de Föt bunnen hebbt, de Willigkeit, to drieven dat Evangelium vun den Freden.
16. Vör alln Dingen awer kriegt de Glov sin Schild her, womit ji den Bösewicht all sin fürig Pieln utlöschen künnt. 1. Pet. [5, 9.] 1. Joh. [5, 4.]
17. Un nehmt den Helm vun dat Heil un den GEist Sin Swerdt, weke GOtt Sin Wort is. Jes. 59, 17. 1. Thess. [5, 8.]
18. Un bäd ümmer in all ju Anliggen mit Bitten un Flehn in den GEist un wakt darto mit Anhöln un Flehn för de Hilligen,
19. Un för mi, up dat mi geven ward dat Wort mit vergnögten Updohn vun min Mund, dat ik kund maken doh dat Geheemnis vun dat Evangelium; Kol. [4, 3.]
20. Den sin Bad ik ok bün in de Keden, up dat ik vergnögt darin handeln mag, un reden, as sik dat schickt. 2. Cor. [5, 20.] Apost. [4, 29.]
21. Up dat ji awer ok weten doht, woans mi dat geiht un wat ik schaffen doh, ward ju dat Allns vertelln Tychicus, min leeve Broder un tru Deener in den HErrn, Apost. [20, 4.] 2. Tim. [4, 12.]
22. Weken ik na ju hen schickt hef, darum, dat ji erfahrn doht, woans mi dat geiht, un dat he ju Harten trösten deiht. Kol. [4, 7.]
23. Fred wes’ mit de Bröder, un Leev mit Glov, vun GOtt den Vader un den HErrn JEsus Christus.
24. Gnad wes’ mit Alln, de dar leef hebbt unsen HErrn JEsus Christus, ümmer mit desülvige Leev. Amen! 2. Cor. [13, 13.]
De Breef is schreven vun Rom an de Epheser, dörch Tychicus.