Dat 8. Kapitel.
1. Un as dat Lamm dat söbente Segel updä, war dat ganz still in den Himmel bi en half Stund. Jes. 14, 7. Hab. 2, 20.
2. Un ik seeg söben Engels, de vör GOtt treden un se warn söben Basunen geven.
3. Un en anner Engel keem un trä bi den Altar un harr en golden Rokfatt un em war veel Rokwark geven, dat he dat geven dä to alle Hilligen ehr Gebete up den golden Altar vör den Stohl. Kap. [5, 8.]
4. Un de Rok vun dat Rökerwark vun de Hilligen ehr Gebet gung up vun den Engel sin Hand vör GOtt.
5. Un de Engel nehm dat Rokfatt un füll dat mit Füer vun den Altar un schüdd dat up de Eer. Un dar keemen Stimmen un Donner un Blitzen un Eerdbeven. Kap. [4, 5.]
6. Un de söben Engel mit de söben Basunen harrn sik fardig makt to blasen.
7. Un de eerste Engel blas’. Un dar keem en Hagel un Füer mit Blod mengt, de full up de Eer. Un de drüdde Deel vun de Böm verbrenn, un all dat gröne Gras verbrenn.
8. Un de anner Engel blas’. Un dat weer, as wenn en groten Barg in Füer brenn un in de See fahr. Un de drüdde Deel vun de See war Blod.
9. Un de drüdde Deel vun de lebendigen Creaturn in de See storv un de drüdde Deel vun de Schep war tonicht makt.
10. Un de drüdde Engel blas’. Un en grote Steern full dal vun den Himmel; de brenn as en Fackel un full up den drüdden Deel vun de Waterström un öwer de Waterborns.
11. Un den Steern sin Nam is Wermuth, un dat drüdde Deel war Wermuth. Un veele Minschen storven vun de Waters, dat se so bitter warn weern.
12. Un de veerte Engel blas’. Un de drüdde Deel vun de Sünn, un de drüdde Deel vun de Maan un de drüdde Deel vun de Steerns war drapen, so dat ehr drüdde Deel düster war un de Dag den drüdden Deel nich schienen dä un de Nacht ebenso.
13. Un ik seeg hen un hör en Engel fleegen mitten dörch den Himmel un seggen mit grote Stimm: Wehe, wehe, wehe för de, de up de Eer wahnt för de annern Stimmen vun de Basunen vun de dree Engels, de noch blasen schüllt. Kap. [9, 12.]