Dat 7. Kapitel.
1. Un darna seeg ik veer Engels stahn up de veer Ecken vun de Eer, de heeln de veer Wind’ vun de Eer, up dat keen Wind öwer de Eer weihn dä, noch öwer de See, noch öwer en Bom.
2. Un ik seeg en annern Engel upstiegen vun de Sünn ehren Upgang, de harr den lebendigen GOtt Sin Seegel un schreeg mit grote Stimm de veer Engels an, weke geven is, de Eer un de See Schaden to dohn.
3. Un he sprok: Doht Nicks de Eer, noch de See, noch de Böm, bet dat wi unsen GOtt Sin Knechts an ehr Vörkopp verseegelt hebbt. 2. Mos. 12, 23. Ezech. 9, 4.
4. Un ik hör de Tall vun de, de verseegelt warn, hunnert un veer un veertig Dusend, de verseegelt warn vun all de Geslechter un vun de Kinner Israel.
5. Vun Juda sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Ruben sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Gad sin Geslecht twölf Dusend verseegelt.
6. Vun Aser sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Naphtali sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Manasse sin Geslecht twölf Dusend verseegelt.
7. Vun Simeon sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Levi sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Isaschar sin Geslecht twölf Dusend verseegelt.
8. Vun Zebulon sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Joseph sin Geslecht twölf Dusend verseegelt, vun Benjamin sin Geslecht twölf Dusend verseegelt.
9. Darna seeg ik en grote Schar, de Nüms tellen kunn, ut alle Heiden, Völker un Spraken vör den Stohl stahn un vör dat Lamm, andahn mit witte Kleeder un Palmen in ehr Hann. Kap. [6, 11.]
10. De schregen mit grote Stimm un sproken: Heil wes’ den, de up den Stohl sitten deiht un dat Lamm!
11. Un all de Engel stunnen um den Stohl un um de Öllsten un um de veer Deerder un fullen vör den Stohl up ehr Angesicht un beden GOtt an. Kap. [5, 11.]
12. Un sproken: Amen, Lof un Ehr un Wiesheit un Dank un Pries un Kraft un Macht wes’ unsen GOtt, vun Ewigkeit to Ewigkeit. Amen! Kap. [5, 12.]
13. Un een vun de Öllsten antwort un sprok to mi: Wokeen sünd düsse, de witte Kleeder an hebbt? Un wo sünd de her kamen?
14. Un ik sprok to em: HErr, Du weetst dat. Un he sprok to mi: Dat sünd düsse, de kamen sünd ut grote Bedröfnis un hebbt ehr Kleeder wuschen un hebbt ehr Kleeder hell makt in dat Lamm sin Blod. Joh. [21, 15.] Ebr. [9, 14.]
15. Darum sünd se vör GOtt Sin Stohl un deent Em Dag un Nacht in Sin Tempel. Un de up den Stohl sitten deiht, ward öwer se wahnen.
16. Se ward nich mehr hungern noch dösten, de Sünn ward ok nich up se falln, oder en anner Hitt. Jes. 49, 10. Ps. [121, 6.]
17. Denn dat Lamm merrn in den Stohl ward se höden un na de lebendigen Waterborn henlerren, un GOtt ward alle Thranen vun ehr Ogen afwischen. Kap. [5, 6.] Ps. [23, 2.] [21, 4.] Jes. 25, 8.