Dat 9. Kapitel.
1. Bün ik nich en Apostel? Bün ik nich frie? Hef ik nich unsen HErrn JEsus Christus sehn? Sünd ji nich min Arbeit in den HErrn? Kap. [15, 8.] Apost. [9, 3.] [26, 16.] [22, 17.]
2. Bün ik ok nich för Anner en Apostel, so bün ik doch ju Apostel; denn dat Segel vun min Apostelamt sünd ji in den HErrn.
3. Wenn man mi fragen deiht, so antwort ik also:
4. Hebbt wi nich Macht, to eten un to drinken?
5. Hebbt wi nich ok Macht, en Swester as Fru mit uns to föhrn, as de annern Apostel un den HErrn Sin Bröder un Kephas. Matth. [8, 14.]
6. Oder hebbt blot Barnabas un ik nich Macht, so wat to dohn?
7. Wokeen treckt jemals in den Krieg för sin egen Geld? Wokeen plant en Wienbarg un itt nich vun sin Frucht? Oder wokeen weidet en Koppel Köh un genütt nich ehr Melk?
8. Red ik awer dat na Minschenwies? Seggt dat Gesetz dat ok nich?
9. Denn in Moses sin Gesetz steiht schreven: Du schast den Ossen, de döschen deiht, dat Mul nich tobinden. Sorgt GOtt för de Ossen?
10. Oder seggt He dat nich velmehr unsertwegen? Denn dat is ja för uns schreven. Denn de plögen deiht, schall up Hoffnung plögen, un de da döschen deiht, schall up Hoffnung döschen, dat he dat ok geneten ward.
11. Wenn wi för ju dat Geistliche saien doht, is dat denn wat Grotes, wenn wi ju Irdisches aarnt?
12. Wenn awer Anner düt Recht an ju hebbt, warum hebbt wi dat nich velmehr? Awer wi hebbt düt Recht nich brukt; denn wi verdregt Allns, damit wi Christus Sin Evangelium nicks in den Weg stellt. Apost. [20, 23.] 2. Cor. [11, 9.]
13. Weet ji nich, dat de, weke opfern doht ok vun dat Opfer eten doht un de bi den Altar upwahrt, vun den Altar levt?
14. Also hett ok de HErr befahlen, dat de dat Evangelium verkündigt, schüllt sik vun dat Evangelium nährn. Luk. [10, 7.]
15. Ik hef awer Nicks darvun brukt. Ik schriev ok nich darum darvun, dat dat bi mi darna schull holn warrn. Dat weer mi leever to starven, denn dat Jemand min Ehr tonich maken schull. Apost. [18, 3.]
16. Denn darvun, dat ik dat Evangelium predigen doh, dörf ik nich grotspreken, denn ik mutt dat dohn. Un dat gung mi slecht, wenn ik dat Evangelium nich predigen dä.
17. Doh ik dat geern, so ward dat mi lohnt; doh ik dat ungeern, so is mi dat Amt doch befahlen. Kap. [4, 1.]
18. Wat is nu denn min Lohn? Dat, dat ik Christus Sin Evangelium predigen doh un datsülvige umsonst dohn kann, so dat ik vun min Recht an dat Evangelium keen Gebruk mak. Kap. [8, 9.]
19. Denn obwol ik vun Jedereen frie bün, hef ik mi doch sülvst Jedereen to en Knecht makt, up dat ik Veele vun se gewinnen doh. Matth. [20, 27.] [28.]
20. Den Juden bün ik warn as en Jud, up dat ik de Juden gewinn. De unner dat Gesetz sünd bün ik warn as unner dat Gesetz, up dat ik de, de unner dat Gesetz sünd, gewinnen doh.
21. De, de ahn Gesetz sünd, bün ik as ahn Gesetz warn (obgliek ik vör GOtt nich ahn Gesetz bün, sonnern unner Christus Sin Gesetz), up dat ik de, de ahn Gesetz sünd gewinnen doh. Gal. [2, 3.]
22. De Swachen bün ik warn as en Swachen, up dat ik de Swachen gewinnen doh. Ik bün Jedereen Allns warn, up dat ik öwerall weke selig mak. 2. Cor. [11, 29.] Röm. [11, 14.]
23. Dat Allns doh ik wegen dat Evangelium, up dat ik Deel daran hef.
24. Weet ji nich, dat de, de in de Bahn lopen doht, de lopt all, awer Een krigt dat Kleenod. Lopt ji nu so, dat ji dat kriegen doht.
25. Jedereen, de kämpfen deiht, verseggt sik Allns, un twar düsse, up dat se en vergängliche Kron kriegt; wi awer en unvergängliche. Eph. [6, 12.]
26. Ik awer lop as Een, de nich up dat Ungewisse löpt. Ik fecht as Een, de nich in de Luft haut;
27. Sonnern ik betäm min Lief un mak em mi unnerdahn, darmit ik nich Annern predigen doh un sülvst Nicks nütz bün.