De 140. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. Errett mi, HErr, vun de bösen Minschen, behöd mi vör de frevelhaften Lüd. Ps. [43, 1.] [142, 7.]
3. De Böses denkt in ehr Harten un up jeden Dag Krieg anfangt.
4. Se makt ehr Tung scharp, as en Slang. Otterngift is unner ehre Lippen. Sela.
5. Bewahr mi, HErr, vör de Gottlosen ehre Hann, behöd mi vör de frevelhaften Lüd, de min Tritt umstöten wüllt.
6. De Hohfarigen leggt mi Falln un bredt mi Seils ut to en Nett un stellt mi Falln in den Weg. Sela. Ps. [119, 10.] [141, 9.]
7. Ik awer segg to den HErrn: Du büst min GOtt; HErr, hör de Stimm vun min Flehn! Ps. [22, 11.]
8. HErr, HErr, min starke Hülp, Du bedeckst min Kopp to de Tied vun den Striet. Ps. [78, 9.]
9. HErr, lat den GOttlosen nich sin Willen, stärk sin Mothwillen nich, se muchen sik to grot maken. Sela.
10. Dat Unglück, öwer dat mine Fiende sik beraden, mutt up ehr Kopp falln. Ps. [7, 17.]
11. He ward Kahlen öwer se smieten, He ward se mit Füer deep in de Eer slan, dat se nümmer upstahn doht.
12. En bös Mul ward keen Glück hebben up de Eer, en frevelhafte böse Minsch ward wegjagt un to Grunn richtet ward.
13. Denn ik weet, dat de HErr den Elenden sin Sak un de Armen ehr Recht utföhrn ward.
14. Ok ward de Rechtfardigen Din Nam danken un de Frommen ward vör Din Angesicht blieven.