De 145. Psalm.
1. En Lofgesang vun David.
Ik will Di hoch heven, min GOtt, Du König un Din Nam laven ümmer un ewiglich. Ps. [34, 4.] [69, 31.]
2. Ik will Di däglich laven un Din Nam priesen ümmer un ewig.
3. De HErr is grot un heel veel to priesen un Sin Gröt is unutspreklich. Ps. [95, 3.]
4. Kinneskinner ward Dine Warke priesen un vun Din Gewalt vertelln.
5. Ik will reden vun Din herrlich schöne Pracht un vun Dine Wunner; Ps. [71, 17.] [143, 5.]
6. Dat man schall reden vun Din herrlichen Dahten un dat man vertell Din Herrlichkeit;
7. Dat man Din grote Gnad priesen un öwer Din Gerechtigkeit juchen deiht.
8. Gnädig un barmhartig is de HErr, geduldig un öwer de Maaten gud. 2. Mos. 34, 6.
9. De HErr is öwer de Maaten gud gegen Alle un erbarmt Sik öwer all Sine Warke. Röm. [11, 32.]
10. All Dine Warke, HErr, schüllt Di danken un Dine Hilligen vun Di grotspreken.
11. Un de Ehr vun Din Königriek priesen un vun Din Gewalt vertelln,
12. Dat de Minschenkinner Din Gewalt kennen lehrt un de Ehr vun Din Königriek Sin Pracht.
13. Din Riek is en ewig Riek un Din Herrschaft duert för alle Tieden. Ps. [10, 16.]
14. De HErr hollt Alle, de falln doht, un richt Alle up, de dal slagen sünd. Ps. [146, 8.] Luk. [1, 52.]
15. Alle Ogen tövt up Di un Du gifst se wat to eten wenn’t Tied is. Ps. [104, 27.] [136, 25.]
16. Du makst Din Hand up un makst Allns satt, wat leven deit, mit Wolgefalln.
17. De HErr is gerecht in all Sine Weg’ un hillig in all Sine Warke. 5. Mos. 32, 4.
18. De HErr is neg bi All, de Em anropen doht, bi All, de Em mit Eernst anropt.
19. He deiht, wat de Gottesfürchtigen begehrt un hört ehr Schrien un helpt se. Spr. 10, 24.
20. De HErr behödet All, de Em leef hebbt un ward alle Gottlosen tonicht maken.
21. Min Mund schall den HErrn Sin Lof vertelln un all Fleesch schall laven Sin hilligen Namen ümmer un ewig.