De 17. Psalm.
1. En Gebet vun David.
HErr, erhör de Gerechtigkeit, mark up min Schrien, vernimm min Gebet, dat nich ut falschen Mund geiht. Ps. [4, 2.] [5, 2.]
2. Sprick Du in min Sak un süh Du up dat Recht! Ps. [43, 1.]
3. Du hest min Hart prüft, un besöchst dat in de Nacht un hest mi rein smöltet un findst nicks Arges in min Sinn, denn min Mund schall nich öwertreden. Ps. [139, 1.]
4. Ik bewahr mi dörch dat Wort vun Din Lippen vör Minschenwark, up Mörder Weg. Ps. [7, 10.]
5. Hol minen Gang up Din Fotstieg, dat mine Tritte nich utglieden doht.
6. Ik rop to Di, dat Du, GOtt, mi erhören wullst. Neeg Din Ohren to mi, hör min Red.
7. Bewies’ Diene wunderliche Gutheit, Du HEiland vun de, de up Di vertruet, gegen de, de sik gegen Din rechte Hand setten doht.
8. Behöde mi as en Oogappel in dat Oog; beschirm mi unner den Schatten vun Din Flüchten. Zach. 2, 8. Ps. [57, 2.]
9. Vör de Gottlosen, de mi Gewalt andoht, vör mine Fiende, de mit Gier na min Seel staht.
10. Ehren Fettklumpen verschlut’t se, se redt stolt mit ehren Mund.
11. Wo wi gaht, dar umgevt se uns, ehre Ogen richt’t se darhen, dat se uns to de Eer stört’t.
12. Gliek as en Löw, de up Rov luert, as en junge Löw, de in sin Versteek sitt. Ps. [10, 9.]
13. HErr, stah up, trä gegen em, smiet em dal un demödig em; redde min Seel vun de Gottlosen mit Din Swerd.
14. Vun de Lüd’ mit Din Hand, HErr, vun de Lüd’ vun düsse Welt, de ehr Deel hebbt in düt Leven, weke Du den Buk vull makt hest mit Din Schatz, de dar Kinner de Hüll un Füll hebbt un lat’t ehren Överflot ehre Jungen. Luk. [16, 25.] Phil. [3, 19.]
15. Ik awer will Din Angesicht in Gerechtigkeit ankieken. Ik will satt warrn, wenn ik upwaken doh na Din Bild. Matth. [5, 8.]