De 18. Psalm.
1. En Psalm vörtosingen, vun David, den HErrn Sinen Knecht, weke den HErrn de Worde vun düt Leed sungen hett to de Tied, as em de HErr reddet harr vun sine Fiende ehr Hand un vun Saul sin Hand. 2. Sam. 22, 1.
2. Un he sprok: Vun Harten leef hef ik Di, HErr, min Stärke.
3. HErr, min Fels, min Borg, min Erretter, min GOtt, min Trost, up den ik vertruen doh, min Schild un Hort vun min Heil un min Schutz. Ebr. [2, 13.]
4. Ik will den HErrn laven un anropen, so warr ik vun mine Fiende erlöst. Ps. [146, 2.]
5. Denn mi umgeven den Dod sin Bande un unheilvolle Waterbeke verschrekten mi. Ps. [55, 5.]
6. De Höll ehr Banden höllen mi fast, un den Dod sin Stricke fullen öwer mi.
7. Wenn ik bang bün, rop ik den HErrn an un schrie to minen GOtt: so erhört He min Stimm vun Sinen Tempel un min Geschrie kummt vör Em to Sine Ohren. Jon. 2, 3.
8. De Eer beverte un war bewegt un de Barge ehre Grundfesten rögten sik un beverten, as He vertörnt weer. Ps. [68, 9.]
9. Damp gung ut vun Sin Nees un verterend Füer vun Sin Mund; Füerflammen schlogen ut Em in de Höch. 2. Mos. 19, 18. Ps. [97, 3.]
10. He bög den Himmel dal un fohr raf un Düsternis weer unner Sin Föt. v. [21.] Ps. [97, 2.]
11. Un He fohr up enen Cherub un flog darher, He swev up de Flünken vun den Wind.
12. Sin Telt rund umher weer Düsternis un swarte dicke Wolken, dar weer He in verborgen. Jes. 50, 3.
13. Vun den Glanz vör Em deeln sik de Wolken, mit Hagel un Blitzen. Joh. [10, 11.]
14. Un de HErr donner in den Himmel un de Höchste leet ut Sinen Donner mit Hagel un Blitzen. Ps. [29, 3.]
15. He schot Siene Strahlen un jag se ut enanner, He leet veel blitzen un mak se bang. 1. Sam. 7, 10.
16. Do seeg man den Unnergrund vun de Waters un de Grund vun de Eer war updeckt, HErr, vun Din Schellen, vun de Odem un dat Schnuven vun Din Nees.
17. He lang dal vun de Högde un greep mi un tog mi ut de groten Waters. Ps. [144, 7.] [32, 6.] [69, 2.] [3.]
18. He rett mi vun mine starken Fiende, vun de, de mi hassen doht, de mi to mächtig weern. Ps. [69, 15.]
19. De mi unner kregen an min Unglücksdag, un de HErr war min Toversicht.
20. Un He föhr mi rut up den Rum, He reet mi rut, denn He harr Lust to mi. Ps. [31, 9.] Jes. 62, 4.
21. De HErr deiht wol an mi, na min Gerechtigkeit. He vergellt mi na de Reinheit vun min Hann. Hiob. 22, 30.
22. Denn ik gah up den HErrn Sin Weg’ un bün nich gottlos gegen min GOtt. Ps. [119, 168.]
23. Denn all Sin Rechte hef ik vör Ogen un Sin Gebot schmiet ik nich vun mi. 5. Mos. 17, 19.
24. Sonnern ik bün tru vör Em un nehm mi in Acht vör Sünden. Ps. [15, 2.]
25. Darum vergellt mi de HErr na min Gerechtigkeit, na de Reinheit vun min Hann vör Sin Ogen.
26. Bi de Hilligen büst Du hillig un bi de Frommen büst Du fromm,
27. Un bi de Reinen büst Du rein un bi de Verkehrten büst du verkehrt.
28. Denn Du helpst dat elende Volk un de hogen Ogen makst Du sid.
29. Denn Du makst min Lücht klar, de HErr, min GOtt, makt min Düsternis hell.
30. Denn mit Di kann ik Kriegsvolk utenanner drieven un mit minen GOtt över de Muer springen. Ps. [60, 14.]
31. GOtt Sine Weg’ sünd vullkamen, den HErrn Sin Wort holt de Prov; He is en Schild vör alle, de up Em vertruen doht.
32. Denn wo is en GOtt, as alleen de HErr? Oder en Hort ahn unsen GOtt. Jes. 43, 11. 44, 6. 8.
33. GOtt rüstet mi ut mit Kraft un makt min Weg’ ahn Anstot.
34. He makt min Föt gliek de vun den Hirsch un sett mi up mine Högde.
35. He lehrt min Hand strieden un lehrt minen Arm en ehernen Bagen spannen. Ps. [144, 1.]
36. Un Du givst mi den Schild vun Din Heil un Din rechte Hand stütt mi, un wenn Du mi demödigen deihst, so makst Du mi grot. Ps. [71, 21.] Spr. 15, 33. 18, 12.
37. Du makst unner mi Rum to gahn, dat mine Enkel nich utglieden doht. Ps. [34, 9.]
38. Ik will mine Fiende nahjagen un se griepen un nich umkehren, bet dat ik se umbrocht hef.
39. Ik will se runnerschmieten un se schüllt nich wedderstahn. Se mütt unner min Föt fallen.
40. Du kannst mi utrüsten mit Kraft to den Striet, Du kannst unner mi schmieten, de sik gegen mi setten doht.
41. Du gifst mi mine Fiende in den Rügg, dat ik de, de mi hassen doht, terstören doh.
42. Se ropt, awer dar is keen Helper; to den HErrn schriet se, awer He antwort ehr nich.
43. Ik will se tonicht maken as Stoff vör den Wind, ik will se wegrümen as den Dreck up de Strat. Ps. [83, 11.]
44. Du helpst mi vun dat strietsüchtige Volk un makst mi to en Haupt öwer de Heiden, en Volk, dat ik nich kennen dä, deent mi. Jes. 65, 1.
45. Se gehorcht mi mit willige Ohren. Ja, de Fremden ehre Kinner smeichelt mi. Apost. [28, 28.]
46. De Fremden ehre Kinner versmacht un grabbelt in ehre Borgen.
47. De HErr levt, un gelavt si min Hort, un de GOtt vun min Heil mutt priest warrn. 5. Mos. 32, 40.
48. De GOtt, de mi Rache geven deiht, gift un dwingt de Völker unner mi.
49. De mi retten deiht vun mine Fiende un mi erhögen deiht ut de, de sik wedder mi sett’t, Du helpst mi vun de Frevlers. Ps. [27, 6.]
50. Darum will ik Di danken, HErr, mank de Heiden un Dinen Namen lovsingen. Röm. [15, 9.]
51. De sinen König grotes Heil bewiest un wol deiht sinen Gesalvten David un sinen Samen ewiglich. Ps. [89, 30.]