De 19. Psalm.
1. En Psalm vun David, vörtosingen.
2. De Himmel vertellt GOtt Sin Ehr un de Feste verkündigt dat Wark vun Sin Hann. Ps. [97, 6.] Röm. [1, 20.]
3. Een Dag seggt dat to den annern un ene Nacht deiht dat kund de anner.
4. Dar is keen Sprak noch Red, wa man ehre Stimm nich hörn deiht.
5. Ehr Richtsnor geiht ut in alle Lann un ehr Red an dat Enn vun de Welt, He hett de Sünn en Hütt in desülvige makt. Röm. [10, 18.]
6. Un desülvige geiht rut, as en Brüdigam ut sin Kamer un freut sik as en Held, to lopen den Weg.
7. Se geiht up an een Enn vun den Himmel un löpt rum bet wedder an datsülvige Enn, un blift nicks vör ehre Hitt verborgen.
8. Den HErrn Sin Gesetz is vullkamen un erquickt de Seelen. Den HErrn Sin Tügnis is gewiß un makt de Unverständigen klok.
9. Den HErrn Sine Befehle sünd richtig un erfreut dat Hart. Den HErrn Sine Gebote sünd klar un makt de Ogen hell. Ps. [119, 105.] 2. Pet. [1, 19.]
10. Den HErrn Sin Furcht is rein un blivt ewiglich. Den HErrn Sine Rechte sünd wahrhaftig, altosam gerecht. Ps. [33, 4.]
11. Se sünd köstlicher as Gold un veel fienes Gold, se sünd söter as Honnig un Honnigseem. Ps. [119, 72.] Spr. 8, 11.
12. Ok ward Din Knecht dörch se vermahnt, un wer se holn deiht, de hett groten Lohn. Ps. [106, 3.]
13. Wer kann marken, wa oft he fehlen deiht? Vergev mi de verborgenen Fehler.
14. Bewahr ok Dinen Knecht vör de Stolten, dat se nich öwer mi herrschen doht, so warr ik vullkamen sin un frispraken vun grote Missedat.
15. Lat Di wolgefalln min Mund sin Red un min Hart sin Snack vör Di, HErr, min Trost un min Erlöser. Ps. [104, 34.]