De 38. Psalm.
1. En Psalm vun David, to’n Andenken.
2. HErr, straf mi nich in Din Torn un tüchtige mi nich in Din Grimm. Ps. [6, 2.]
3. Denn Din Pieln stekt in mi, un Din Hand drückt mi.
4. Dar is nicks Gesundes an min Lief vör Din Drauen un is keen Freden in min Gebeen vör min Sünd.
5. Denn min Sünden gaht öwer min Kopp, as en sware Last sünd se mi to swar warn.
6. Min Wunden stinkt un eitert dörch min Dohrheit.
7. Ik gah krumm un heel gebückt, den ganzen Dag gah ik trurig.
8. Denn min Lenden verdorrt ganz, un dar is nicks Gesundes an min Lief. Ps. [22, 15.] [16.]
9. Ik bün ganz slapp un heel terstött. Ik hul vör Hartens Unruh.
10. HErr, all min Begehr is vör Di, un min Süfzen is Di nich verborgen. Ps. [6, 7.]
11. Min Hart bewert, min Kraft hett mi verlaten un dat Ogenlicht is nich bi mi.
12. Min Leeven un Frünn staht mi gegenöwer, kikt min Plagen an un min Neegsten tredt wiet af. Hiob. 19, 14.
13. Un de mi na de Seel staht, stellt mi Falln, un de mi öwel wöllt, redt, wa se Schanden dohn wöllt un gaht däglich mit List um.
14. Ik awer mutt sin as en Doven un nich hörn, un as en Stummen, de sin Mund nich updeiht. Jes. 53, 7.
15. Un mutt sin as Een, de nich hörn deiht un de keen Wedderred in sin Mund hett. 1. Pet. [2, 23.]
16. Awer ik töv, HErr, up Di, un Du HErr, min GOtt, warrst mi erhörn.
17. Denn ik dach, mögt se sik ja nich öwer mi freun, de grotspreken doht, wenn min Fot utglieden deiht. Ps. [30, 2.]
18. Denn ik bün ton Lieden makt un min Wehdag is ümmer vör mi.
19. Denn ik doh min Missedat kund un sorg öwer min Sünden.
20. Awer mine Fiende levt un sünd mächtig, de mi ahn Schuld haßt, sünd grot.
21. Un de mi Böses doht för Gudes, sett sik gegen mi, darum, dat ik up dat Gude holln doh. Ps. [109, 5.]
22. Verlat mi nich, HErr min GOtt, wes’ nich wiet vun mi!