De 50. Psalm.
1. En Psalm vun Assaph.
GOtt, de HErr, de Mächtige, hett spraken un röpt de Welt vun de Sünn ehr Upgang bet to ehr Dalgang.
2. Ut Zion brickt an GOtt Sin schöne Glanz. 5. Mos. 33, 2.
3. Unse GOtt kummt un swigt nich still. Fretend Füer geiht vör Em up un um Em rum en gruliche Storm. Ps. [96, 13.]
4. He röpt Himmel un Eer, dat He Sin Volk richten will. 5. Mos. 31, 28.
5. Versammelt Mi Mine Hilligen, de den Bund slaten hebbt unner Opfer.
6. Un de Himmels ward sin Gerechtigkeit verkündigen, denn GOtt is Richter. Sela. Ps. [7, 12.]
7. Hör to, Min Volk, lat Mi reden. Israel, lat Mi mank di tügen: Ik, GOtt, bün Din GOtt!
8. Wegen din Opfer straf Ik di nich, sünd doch din Brandopfer sünst ümmer vör Mi.
9. Ik will nich vun din Hus Ossen nehmen, noch Böck ut din Stalln.
10. Denn alle Deerter in den Wald sünd Min un dat Veeh up de Bargen, wo se bi Dusende gahn doht. Ps. [8, 8.] [9.]
11. Ik kenn alle Vageln up de Bargen un allerlei Deerter up dat Feld sünd vör Mi.
12. Wenn Mi hungern dä, wull Ik di nicks darvun seggen, denn de Eer is Min un alles, wat darup is. 2. Mos. 19, 5.
13. Meenst du, dat Ik Ossenfleesch eten oder Bocksblod drinken wull?
14. Opfer GOtt Dank un betahl den Höchsten din Gelövniß.
15. Un rop Mi an in de Noth, so will Ik di retten, so schast du vun Mi grotspreken. Ps. [77, 3.] [91, 15.]
16. Awer to den Gottlosen sprickt GOtt: Wat verkündigst du Min Gesetze un nimmst Min Bund in din Mund!
17. So du doch de Tucht hassen deihst un smittst Min Word achter di?
18. Wenn du en Deef sehn deihst, so löpst du mit em un hest Gemeenschaft mit de Ehebrekers. Eph. [5, 11.]
19. Din Mul lettst du los in Bosheit un din Tung drift Bedregerie.
20. Du sittst un snackst gegen din Broder, din Moder ehr Söhn gifst du een Stot. 3. Mos. 19, 17.
21. Dat deihst du un Ik swieg still: do meenst du, Ik weer so as du. Awer Ik will di strafen un di dat vör Ogen stelln. Jes. 42, 14. 1. Mos. 42, 21.
22. Markt dat doch, de ji GOtt vergeten doht, dat Ik jug nich enmal wegrieten doh un keen Retter mehr dar si. Ps. [78, 11.]
23. Wer Dank opfern deiht, de sprickt grot vun Mi un bahnt sik enen Weg, wo Ik em wiesen kann GOtt Sin Heil.