De 68. Psalm.
1. En Psalmleed vun David, vörtosingen.
2. Lat GOtt upstahn, lat Sine Fiende vunenanner jagt warden, un de Em hassen doht, vör Em weglopen. 4. Mos. 10, 35. Ps. [132, 8.]
3. Verdriev se as de Rok verdreven ward, as dat Wass ant Füer smölten deiht, so mußten de Gottlosen vör GOtt umkamen.
4. De Rechtfardigen awer möt sik freuen un fröhlich sin vör GOtt un sik vun Harten freuen. Ps. [97, 12.]
5. Singt GOtt, lovsinget Sin Namen. Makt Platz vör den, de dar sachten herfahren deiht, He heet HErr, un freut jug vör Em. Jes. 57, 14. Ps. [83, 19.]
6. De en Vadder is för de Waisen un en Richter för de Wittfruens. He is GOtt in Sin hillige Wahnung Ps. [10, 14.]
7. En GOtt, de den Eensamen dat Hus voll Kinner gift; de de Gefangenen rutföhrt to de rechte Tid un lett de Aftrünnigen blieven in dat sore Land. Ps. [113, 9.]
8. GOtt, as Du vör Din Volk hertrockst, as Du enher gungst in de Wüste, Sela, 2. Mos. 13, 20. 21.
9. Do bewerte de Eer un de Himmel drüppden vör düsse GOtt in Sinai, vör den GOtt, de Israel sin GOtt is. 2. Mos. 19, 16.
10. Nu awer gifst Du, GOtt, gnädigen Regen, un Din Arf, dat dürr is, erquickst Du, Jes. 44, 3. Ezech. 34, 26.
11. Dat Dine Deerter darin wahnen künnt. GOtt, Du lavst de Elenden mit Din Göder.
12. De HErr gift dat Word mit grote Scharen vun Evangelisten. Jes. 52, 7.
13. De Könige vun de Heerscharen sünd unner enanner Frünn, un de Husfruen deelt den Rov ut.
14. Wenn ji to Feld liggen doht, so glänzt dat as de Duven ehr Flünken, de as Sülver un Gold schimmern doht.
15. Wenn de Allmächtige hen un wedder mank se Könige setten deiht, so ward dat hell, wo dat düster is.
16. GOtt Sin Barg is en fruchtbaren Barg, en grot un fruchtbar Gebirg.
17. Wat hüppt ji groten Barge? GOtt hett Lust up düssen Barg to wahnen un de HErr blift ok ümmer darsülvst. Ps. [114, 4.] [74, 2.]
18. GOtt Sine Wagen sünd veel dusend mal dusend, de HErr is mank se up den hilligen Sinai. 2. Kön. 6, 17. Ps. [103, 20.]
19. Du büst in de Högde fahren un hest dat Gefängniß gefangen föhrt, Du hest Gaven kregen för de Minschen, ok för de Aftrünnigen, dat GOtt, de HErr, doch dar blieven ward. Eph. [4, 8-10.] Kol. [2, 15.] Apost. [2, 33.]
20. Lavet den HErrn däglich. GOtt leggt uns en Last up, awer He helpt uns ok. Sela. Matth. [11, 29.] 1. Cor. [10, 13.] Ps. [69, 19.] 1. Mos. 48, 16.
21. Wi hebbt en GOtt, de helpen deiht, un den HErrn, de uns vun Dod retten deiht. Weish. 16, 13.
22. Awer GOtt ward Sin Fiende ehr Kopp intwei slahn, ja ehr Haarschädel, wenn se fortfahrt in ehr Sünd’.
23. Doch sprickt de HErr: Ik will vun de Bösen etliche halen, ut de deepe See will Ik etliche halen.
24. Darum ward din Fot in de Fiende ehr Blod farvt warrn un din Hunn ward dat uplicken. Ps. [58, 11.]
25. Man süht, GOtt, wo Du umher trecken deihst, wo Du, min GOtt un König, umher trecken deihst int Hilligdom. 2. Sam. 6, 13. 14.
26. De Sängers gaht vörup, darna de Speellüd’, mank se de Jumfern, de da pauken doht. 2. Mos. 15, 20.
27. Lavet den HErrn in de Versammlungen, ji, de vör den Born vun Israel sünd.
28. Dar herrscht mank ehr de lütte Benjamin, de Fürsten vun Juda mit ehre Hupen, de Fürsten vun Sebulon, de Fürsten vun Naphtali.
29. Din GOtt hett Din Riek upricht, datsülvige wullst Du, GOtt, stark maken; denn dat is Din Wark.
30. Um Din Tempel willen to Jerusalem ward Di de Könige Geschenke bringen. Ps. [72, 10.] [15.]
31. Schell dat Deert int Reth, de Schaar vun Ossen mank ehr Kalver, de dar in de Grund pett vun wegen dat Geld. He jagt de Völker ut enanner, de geern Krieg föhrt.
32. De Fürsten ut Egypten ward kamen, Mohrenland ward sin Hann utstrecken to GOtt. Jes. 19, 21. Ps. [87, 4.]
33. Ji Königrieke up Eerden singt GOtt, singt den HErrn Lov. Sela.
34. Den, de dar in den Himmel fahrt allerwärts vun Anbeginn! Süh, He ward Sin Dunner Kraft geven.
35. Gevt GOtt de Macht! Sin Herrlichkeit is in Israel, un Sin Macht in de Wolken. Ps. [29, 1.]
36. GOtt is wundersam in Sin Hilligdom. He is Israels GOtt. He ward dat Volk Kraft un Macht geven. Gelavt si GOtt! Ps. [29, 11.] Jes. 40, 29.