De 69. Psalm.
1. En Psalm David’s na de Melodie: »Lilien«, vörtosingen. Ps. [45, 1.]
2. GOtt help mi, denn dat Water geiht mi bet an de Seel.
3. Ik versink in deepen Schlamm, wo keen Grund is, ik bün in deep Water un de Floth will mi versupen. Ps. [40, 3.]
4. Ik hef mi möd schriet, min Hals is heesch, dat Gesicht vergeiht mi, dat ik so lang mutt töven up min GOtt. Hiob. 19, 7. Ps. [38, 11.]
5. De mi ahn Orsak hassen doht, darvun sünd mehr, as ik Haar up den Kopp hef. De mi unbillig fiend sünd un mi verdarvt, sünd mächtig. Ik mutt betalen, wat ik nich rovt hef. Ps. [25, 19.]
6. GOtt, Du weest min Dohrheit, un min Schulden sünd Di nich verborgen. 2. Cor. [5, 21.]
7. Lat nich to Schann warrn an mi, de up Di tövt, HErr, HErr Zebaoth; lat nich schamroth warrn an mi, de Di sökt, GOtt Israels! Ps. [22, 6.]
8. Denn um Din willen dreg ik Schimp, min Angesicht is vull vun Schand.
9. Ik bün frömd warn vör min Bröder un unbekannt vör min Moder ehr Kinner. Ps. [38, 12.] Joh. [7, 5.]
10. Denn ik iwer mi schier to Dod’ um Din Hus un dat Schimpen vun de, de Di schänden doht, fallt up mi. Joh. [2, 17.] Ps. [119, 139.] Röm. [15, 3.]
11. Un ik ween un fast’ bitterlich, un se spott darto öwer mi.
12. Ik hef en Sack antrocken, awer se makt Spott darut.
13. De in’t Dohr sitten doht, schnadert vun mi, un in de Wirthschaften singt se vun mi. Hiob. 30, 9.
14. Ik awer bed’, HErr, to Di to de angenehme Tied; GOtt, dörch Din grote Gnad’ erhör mi mit Din true Hülp.
15. Rett’ mi ut den Dreck, dat ik nich versinken doh, dat ik rett’ ward vun min Verfolgers un ut dat deepe Water. Ps. [18, 18.]
16. Dat mi de Waterflot nich versupen deiht, un de Deepe nich verslingen un dat de Born nich öwer mi tosamen gah.
17. Erhör mi, HErr, denn Din Gudheit is tröstlich, kehr Di to mi na Din grote Barmhartigkeit,
18. Un verbarg Din Angesicht nich vör Din Knecht, denn mi is bang, erhör mi bald.
19. Mak Di an min Seel’ un erlös se, erlös se wegen min Fiende.
20. Du weest vun min Schimp, Schand’ un Scham, min Weddersakers sünd All vör Di. Ps. [44, 16.]
21. De Schimp brickt mi min Hart un kränkt mi. Ik töv, ob dat Nüms jammern dä, awer dar is keen Minsch; un up Trösters, awer ik find’ keen. Klagel. 1, 2. 9.
22. Un se gevt mi Gall to eten un Etig to drinken in minen groten Döst. Matth. [27, 34.] [48.]
23. Ehr Disch mutt vör se to en Fall warrn un för de Sorglosen to en Schling. Röm. [11, 9.]
24. Ehre Ogen mött düster warrn, dat se nicks seht un ehre Lenden lat ümmer wackeln. Röm. [11, 10.]
25. Geet Din Ungnad öwer se un lat Din grimmige Torn se to fat kriegen.
26. Ehr Wahnung mutt lerrig warrn un lat da keen sin, de in ehre Hütten wahnen deiht. Apost. [1, 20.]
27. Denn se verfolgt den, de Du slagen hest un rühmt sik, dat Du de Dinen bös slagen deihst. Jes. 53, 4.
28. Lat se in een Sünd öwer de anner fallen, dat se to Din Gerechtigkeit nich kamen doht. Röm. [1, 24.]
29. Striek se ut dat Bok vun de Lebendigen, un lat se mit de Gerechten nich anschreben warrn. Luk. [10, 20.]
30. Ik awer bün elend un mi is slecht to Moth. GOtt, lat Din Help mi schützen!
31. Ik will GOtt Sin Namen laven mit en Leed un will Em hoch ehren mit Dank. Ps. [145, 1.] [2.]
32. Dat ward den HErrn beter gefallen as en Oss’, de Hörn un Kluen hett. Ps. [50, 9.] [13.]
33. De Elenden seht dat un freut sik, un de GOtt söken doht, de ehr Hart ward leven. Spr. 13, 25. Ps. [22, 27.]
34. Denn de HErr hört de Armen un veracht Sin Gefangene nich.
35. Em lavt Himmel un Eer un de See un All, wat sik darin rögen deiht. Ps. [148, 1.]
36. Denn GOtt ward Zion helpen un de Städ’ vun Juda buen, dat man dar wahnen un se besitten deiht.
37. Un Sin Knecht ehr Samen ward se arven, un de Sin Namen leef hebbt, ward darin blieven. Ps. [102, 29.]