SCENA II

Kuno, Konrad i Halban.

KUNO

Sądzę, że bardzo nam się nie opłacą

Nasze zabiegi, by teraz z więzienia,

Dobyć Kiejstuta. Taki starzec na co

Przydać się może?

Zawsze dźwięk imienia

Pozostał po nim; ten, użyty zgrabnie,

Może być silną bronią w naszych ręku⁴.

Dźwięk taki coraz przycicha i słabnie,

Gdy słabnie człowiek. Co po pustym dźwięku?

Przyszłość pokaże.

Niełatwo nam będzie

Wyzyskać starca, co i tak już wprzódy

Nie dał się nigdy użyć za narzędzie;

Lecz, gdyście chcieli podjąć takie trudy,

A więc próbujmy...

Prora Bilgen powraca, prowadząc Kiejstuta, który się daje wieść machinalnie i nie zwraca uwagi na nikogo z obecnych.