SCENA XIII

Ciż sami, Orgonowa, Zofia.

ORGONOWA

Cóż to? Rada wojenna.

Wszyscy wstają, milczenie.

Cicho do Rotmistrza przy nim stojącego.

Rotmistrzu, powiedz, proszę, że to być nie może.

Podobnież do Kapelana.

Kapelanie, powiedz jej, co myślisz.

Do Rotmistrza.

Nie uchodzi, niech Major mówi.

Do Majora.

Powiedz, że nie chcesz.

Uradziliśmy...

Pewnie nic dobrego. Milczenie. Biorąc na stronę Majora. Zostańmy się sami.

Dziękuję, tego nie potrzeba.

Panowie pozwolą... Kłania się, oficerowie odchodzą. No Majorze, teraz możesz z Zosią...

Ależ, pani siostro...

Zostawiam was sam na sam.

Ale... Zatrzymaj się... Później...

Trzeba skończyć. Zosiu, słuchaj...

Idąc ku drzwiom.

Pozwól... Zaraz... Krew z nosa...

Ale wrócisz?

Wrócę, wrócę.

Odchodzi.