Ty, Boże, jesteś naszym Ojcem
Ty jesteś naszym Ojcem, gdyż nas Abraham nie zna, a Jakub nie poznaje. Ty, Boże, jesteś naszym Ojcem, naszym Zbawcą.
W późniejszych czasach Bóg zwrócił się do Abrahama tymi słowy:
— Twoje dzieci zgrzeszyły przeciwko Mnie.
Na to Abraham odpowiedział:
— Panie świata, niech więc znikną z powierzchni ziemi.
— W takim razie zwrócę się do Jakuba — powiedział Bóg. — On poznał ból wychowania dzieci. Może on się za nimi wstawi.
I zwróciwszy się do Jakuba, rzekł:
— Jakubie, twoje dzieci zgrzeszyły.
— Panie świata — odpowiada Jakub — niechaj za to sczezną.
Na to Bóg powiada:
— U starego nie znalazłem rozumu, a u młodego nie znalazłem rady.
Zwrócił się wtedy do Izaaka:
— Twoje dzieci zgrzeszyły wobec Mnie.
— Panie świata — zawołał Izaak — moje dzieci, a nie Twoje! A z drugiej strony, ile grzechów mogły popełnić? Jak długo trwa życie człowieka? Siedemdziesiąt lat. Odejmij z nich pierwsze dwadzieścia lat, kiedy człowiek jest wolny od kary za swoje czyny. Pozostaje więc pięćdziesiąt. Połowa z nich to czas przeznaczony na spanie. Zostaje dwadzieścia pięć lat. Z nich połowa czasu przeznaczona jest na modlitwy, jedzenie i wszelkie inne codzienne czynności. Mamy więc tylko dwanaście lat i pół roku. Możesz je wszystkie wziąć, jeśli zechcesz, dla siebie. Jeśli nie, niech będzie po połowie. Połowę Ty, połowę ja. A jeśli chcesz, żebym ja za wszystkie te dwanaście lat i pół roku odpowiadał, to nie zapomnij o tym, żem siebie sam składał kiedyś w ofierze dla Ciebie.
Widząc, z jaką determinaqą Izaak wstawia się za nimi, Żydzi zawołali:
— Ty jesteś naszym ojcem!
Na to Izaak odrzekł:
— Nie mnie należy się to uznanie, tylko Jemu, naszemu Bogu.