SCENA DZIESIĄTA

Ciż, Alba i Domingo wchodzą przerażeni, za nimi damy dworskie.

KRÓL

Zawiedźcie do jej komnat królowę zemdloną.

Damy dworskie odprowadzają Królowę — Alba i Domingo podchodzą bliżej.

Oczy łzami zalane, twarz ma krwią zbroczoną!

Dziwią się ci szatani, co mnie podmówili.

My?!

Dosyć powiedzieli, by krew rozburzyli

Do szaleństwa — z dowodem żaden nie przychodzi.

Daliśmy to, co było.

Niechaj wam nagrodzi

Piekło taką usłużność. Czuję potępienie

Za czyn, który spełniłem. Nieczyste sumienie

Czy kiedy tak przemawia?

za sceną

Czy wstęp nie wzbroniony?