LXXVII

Gdy jeszcze myślę o szklaneczce elu⁵⁹⁶...

Tak mi żal! — „Hetta, ho!” — pocztylion krzyka;

Juan, zbliżając się w pędzie do celu,

Podziwia kraje wolnego Anglika,

Co podobają się obcym i wielu

Swoim oprócz tych, którzy mają bzika

I myślą „wierzgać przeciw ościeniowi”,

Za co im cięższe jarzmo się stanowi.