SCENA SZESNASTA

Zjawia się Adrastos, za nim orszak Achillesa z jego zbroją. Ci sami.

ACHILLES

Co niesiesz mi?

Ach, uchodź, Achillesie!

Bo los wojenny kapryśny i chwiejny,

Sto Amazonek zwycięskich tu niesie!

Prosto tu pędzą jak chmurna zawieja,

A głośnym hasłem ich: Pentesilea!

wstaje i zdziera z siebie wieńce

Dawać tu zbroję! Kiełzać konie!

Kwadrygą wrzasków im zabronię!

drżącymi usty

Patrz, jaki straszny... on-że to jest sam?

dziko

Jak są daleko stąd?

Tu, w tej dolinie,

Złoty półksiężyc¹⁴² ich widać, o — tam!

zbrojąc się

Zabierzcie ją!

Lecz dokąd?

Aż przeminie

Bitwa, niech czeka w obozie. Ja sam

Zaraz tam będę.

do Pentesilei

Powstań!

Biada, biada!...

odchodzi od zmysłów

Już dla mnie gromem straszny Zeus¹⁴³ nie włada?!