SCENA TRZECIA
CIŻ i BAJKOWSKI
BAJKOWSKI
w kontuszu, wchodzi zasapany i ociera pot z czoła
A niech licho porwie, co ja miałem kłopotu z tymi Żydami! Siada. Wyobraźcie sobie, ledwie za bramą konie puściły się drobnym kłusem, oni w krzyk, jakby ich kto zarzynał... gewałt!... aj waj!... Konie się spłoszyły, zaczęły ponosić, a moi Żydkowie fajt, fajt na ziemię jeden po drugim, i za żadne skarby świata nie można ich było potem namówić, żeby powtórnie dosiedli konia. Prosiłem, groziłem, beształem, nic nie pomogło.
JULIUSZ
śmiejąc się
No i cóż ostatecznie zrobiłeś?
BAJKOWSKI
Ha, cóż?... Musiałem konie odesłać do stajni, a ich umieściłem w klombie przy bramie i tam będą grać na powitanie księcia.
LECHICKI
Daleko lepiej...
JULIUSZ
No, a cóż z resztą?
BAJKOWSKI
Wszystko już gotowe. Skoro tylko banderie49 otaczające powóz księcia ukażą się na gościńcu, wnet zaczną walić we wszystkie dzwony na wieży, bić z moździerzy, muzyka w krzakach grać, a lud wiejski sypać kwiaty i krzyczeć wiwat. To będzie szalony efekt...
LECHICKI
ściska mu rękę
Poczciwy Maciuś... Bóg ci zapłać, że nam tak dzielnie pomagasz.
BAJKOWSKI
rozrzewniony, ściskając równocześnie rękę Lechickiego z jednej, a Juliusza z drugiej strony
Moi kochani, przecież mnie znacie, wiecie dobrze, że Bajkowski nie zwykł się nigdy usuwać od pracy dla kraju. Czy to odpust, czy bankiet, czy uroczystość jaka, Bajkowski wszędzie pierwszy, bo u mnie dobro publiczne przede wszystkim. Wiesz, Julku, nie zaszkodziłoby, żebyś przy sposobności zwrócił na mnie uwagę księcia, natrącił50 mu co nieco o moich zasługach dla kraju. Nie idzie mi o marne tytuły lub ordery, uchowaj Boże, chyba gdyby gwałtem chcieli, ha... w takim razie... Chcę tylko, żeby tam w górze wiedziano o Bajkowskim. Powiedz mu, że może liczyć na mnie jak na Zawiszę — czy zechce starać się o mandat poselski, czy o co innego. Bajkowski oddaje mu się cały, duszą i ciałem, do dyspozycji. Oddam mu nawet wiosczyznę moją, jeżeli zechce, i to bez żadnych pretensji.
LECHICKI
zdziwiony
Jak to, gratis?
BAJKOWSKI
Jak Boga kocham. Niech tylko spłaci sobie żydowskie długi...
LECHICKI
A tak!
BAJKOWSKI
A mnie wyrobi na stare lata jaką synekurkę51, gdzie bym mógł spokojnie pracować dla dobra kraju, to niczego więcej nie żądam, jak was kocham!
JULIUSZ
śmiejąc się
Bardzo wierzę!
BAJKOWSKI
ściska rękę
Tylko mu przemów tak do serca, mój złoty!
JULIUSZ
Dobrze, dobrze.
LECHICKI
Może teraz zobaczymy salę jadalną, czy już wszystko tam przygotowano.
BAJKOWSKI
Tak, to najważniejsze. A przy tej sposobności może przetrącimy co nieco, bo mnie już diabelnie głód mruczy po kiszkach, a do obiadu jeszcze daleko.
LECHICKI
Więc chodźmy!
Wszyscy wychodzą na prawo.