SCENA II
1-SZY RZYMIANIN
sadzając swoję brankę na jednym z kamieni
No, toś już w Rzymie!
1-SZA SABINKA
Niedługo i w grobie!
2-GA SABINKA
Bracia, ratujcie!
2-GI RZYMIANIN
Dajże pokój sobie,
Duszko ty moja; ten hałas płaczliwy
Wszak to nie z serca.
2-GA SABINKA
Zbójco niegodziwy!
Tam matka płacze i ciebie przeklina!
2-GI RZYMIANIN
Góra wysoka! poczciwa babina
Zejść nie podoła.
2-GA SABINKA
Usłyszcie me jęki,
Bracia! ratujcie! Matko!
3-CI RZYMIANIN
wnosi dziewczynę na ręku
Bogom dzięki!
1-SZY RZYMIANIN
Na Herkulesa! Widzę, przyjacielu,
Najmniejsząś wybrał zdobycz spośród wielu!
3-CIA SABINKA
Bodajeś zginął!
3-CI RZYMIANIN
huśtając ją na rękach
Hop! Nic się nie boję,
Twoje przekleństwa, jak i ciałko twoje,
Leciuchne pewno. Śmiejcie się! Co do mnie
Wiem, że choć mała, lecz kocha ogromnie.
Ot jak mi ząbki zapuściła w ramię —
Z wielkiej miłości! No, to się przełamie!
Spocznij tymczasem; zmięknie twarda dusza.
Talassjusz wchodzi, prowadząc Marcję.
2-RZYMIANIN
Jest i Talassjusz!
1-SZY RZYMIANIN
Ha, zuch z Talassjusza!
TALASSJUSZ
do Marcji
Teraześ10 moja, nie ma na to rady!
MARCJA
wraz z innymi dziewicami coraz to na scenę wnoszonymi
Ratujcie! Zbawcie! Obrońcie od zdrady,
Od zbójców!
TALASSJUSZ
Dosyć już z tymi krzykami!
Obroną waszą my jesteśmy sami,
Nikt inny w świecie. W nas wasze zbawienie,
Z nami zyszczecie11 własny dom i mienie
I synków dzielnych.
MARCJA
Precz z oczu, zuchwały!
1-SZA SABINKA
Bodaj te mury w gruz się rozsypały
Na głowy wasze!
TALASSJUSZ
Ciszej bądźcie, ciszej,
Moje najmilsze! Nikt was tu nie słyszy.
A w nas niebawem pociechę znajdziecie.
Przestańcież jęczeć.
2-GI RZYMIANIN
wyglądając
To i Ankus przecie!
INNI RZYMIANIE
Wiwat!