SCENA 1
STRAŻNIK 1
Czuwajcie.
STRAŻNIK 2
Czuwajcie.
GŁOS
Hola.
PAŹ
Echo płynie od pola,
od Skamandru echo przybiega
i ginie w murach miasta.
STRAŻNIK 1
Czy wiecie, że chwycono szpiega,
gdy u wielkiego dzwona
uwadził skrzydłem
i ułowił się w sieć zastawioną.
STRAŻNIK 2
Któż się ułowił?
PAŹ
Wrona.
STRAŻNIK 2
Z daleka biegł?
PAŹ
Ptak szary,
przybiegł słuchać, co szepce nasza dusza
i wpadł w sieć —
STRAŻNIK 1
Martwy leży,
w piór przemokłej odzieży,
bo, gdy chciał zrywać pęta,
krwią spłynęły skrzydlęta.
STRAŻNIK 2
Niech nas nie podsłuchuje.
PAŹ
Widziałeś, — pająk snuje
od zegarowej wieży ku dzwonnicy,
od dzwonnicy do szczytu świątyni.
STRAŻNIK 1
Patrzę, co noc tak czyni.
STRAŻNIK 2
Niestrudzony —
PAŹ
Fijołki,
pierwsze dwa, co zakwitły
na stoku po przed zamkiem.
STRAŻNIK 1
Zerwałeś.
STRAŻNIK 2
Dla kochanków.
PAŹ
Ona przyjdzie tu ze swoim kochankiem,
to ich ucieszę kwiatkiem,
gdy zejdą z leża.
STRAŻNIK 1
Kry spłynęły dziś rano ostatkiem
ku tamtej stronie.
STRAŻNIK 2
Ku stronie Sandomierza.
STRAŻNIK 1
Czyli tylko Rhezus z końmi przybędzie?
wiele na jego przyjściu zależy;
Otucha wstąpi w żołnierzy.
PAŹ
Czy wiecie, jakie król królów orędzie
wydał?
STRAŻNIK 2
Atryda?
STRAŻNIK
Ryś niesyty.
PAŹ
Pozazdrościł Pelidzie kobiety
i mówią, że ją odbierze.
STRAŻNIK 2
Cóż Achill?
PAŹ
Achill, jak zwierze,
Rzekł, że nie będzie się bił.
STRAŻNIK 1
To królewski najstarszy zły?
PAŹ
Zły. Kpił.
STRAŻNIK 2
Cyt. — Panicz idzie ze swoją.
STRAŻNIK 1
Tfy!
Ci ino wiecznie broją.
Dwa pieścidła.
PAŹ
Myślisz, że zbrzydła?
Ona jeszcze ponęty większe
przybrała; gesty i słowa miększe
i calutka go oczarowała;
i taka jest, co każdego zwycięża
i budzi w nim chuć męża.
Patrzcie....
PARYS i HELENA
przechodzą w uścisku
PAŹ
daje im fijołki
Fijołki świeże...
PARYS i HELENA
uśmiechają się
biorą fijołki
przechodzą
PAŹ
Z leża idą na inne leże.