SCENA TRZECIA

Las. Sylwia i bandyci.

PIERWSZY BANDYTA

Pójdź, bądź cierpliwą. Musimy cię stawić

Przed naszym wodzem.

Tysiąc mię klęsk innych

Już nauczyło, jak tę znieść cierpliwie.

Ruszaj z nią prędzej.

Gdzież jest młodzieniec, co jej towarzyszył?

Rącze ma nogi, a więc nas przegonił,

Lecz go ścigają Mojżesz i Waleriusz.

Ty ją w zachodnią stronę lasu zawiedź,

Tam znajdziesz wodza. My ruszym za zbiegiem.

Umknąć nie może, knieja obsadzona.

Pójdź, niech do groty wodza cię zawiodę.

Nie bój się, nie bój, on prawą ma duszę

I nie obejdzie się niecnie z kobietą.

O mój Walencjo, dla ciebie to znoszę.

Wchodzą do lasu.