III


Á luz viva do claro sol radioso

O lóto inclina a fronte esmaecida,
E espera a noite pensativo e ancioso.

Rompe a lua, e derrama a luz querida

Na corolla mimosa

Da pobre flôr que se abre enlanguecida.

Pobre flôr amorosa!

Olhando o céu e a lua até parece

Que, em desmaios de amôr,

Treme, palpita, córa e desfallece
A scismadora e enamorada flôr!