Drusiana.
Eh heu! Domine Jesu Christe, quid prodest castitatis professionem subiisse, cum is amens mea deceptus est specie? Intende, Domine, mei timorem, intende, quem patior dolorem! Quid mihi, quid agendum sit, ignoro. Si prodidero, civilis per me fiet discordia; si celavero, insidiis diabolicis sine te refragari nequeo. {10} Iube me in te, Christe, ocius mori, ne fiam in ruinam delicato juveni!
Andronichus.
Væ mihi infortunato! Ex improviso mortua est Drusiana. Curro sanctumque Johannem advoco.
WANDERNDE JOURNALISTEN.
DAS LUDWIGSLIED.
[Scherer D. 60, E. 54.]
Ein Lied auf den Sieg, den der westfränkische König Ludwig III, Sohn Ludwigs des Stammlers, im Jahre 881 bei Saucourt (Sathulcurtis) über die Normannen erfocht; nach dem Tode des Königs von Hucbald († 930), einem Mönche des flandrischen Klosters St. Amandus, aufgezeichnet. Herausgegeben in den Denkmälern Nr. 11.
Einan kuning uueiz ih, ‖ heizsit her Hluduîg,