ik schal nû nicht wol konen gân:
ik hebbe mî geten alsô sat;
it was nie spîse dê ik at,
dat ganze lîf deit mî wê dâr van.’ 10
Dô sprak Brûn ‘Reinke ôm, wat ête gî dan?’
dô sprak Reinke ‘lêve ôm, wat hulpe jû dat
wan ik jû sêde wat ik at?
it was ringe spîse, dâr ik nû bî leve,
ein arm man enis jô nên grêve!
wan wî it nicht konen beteren mit unsen wîven,