Ich wolt dich setzen lahn auffs newe holtzern Pferd,

Wenn ich dich, Maqvereau[1075], achtet meines Zornes werth.’

‘I Heer Vagt,’ sed de Kock, ‘wil gy mi so betalen?

De Supp is thogericht als gy mi hebt befahlen, 30

Gy seden my, ick schold juw[1076] eine Suppe kaken

Even up sülck maneer als gy hadden gespraken.

Idt was jo althomahl verplümpert[1077] wat gy spreken,

Idt was tho samen schrapt uth Düdschland, Franckrick, Greken,

So is de Suppe ock, se is van velen stücken,

Ein jede vör sick sülffst hed sick wol könen schicken,