Men nu is se vermengt, nu is se nicht vel werth,
Schmeckt nicht na Fisch noch Flesch, hefft wedder Kop noch Stert[1078].’
Also wen gy Frantzösch und Düdsch thosamen rören[1079],
So kant kein Düdsch verstahn, schold he idt schon anhören,
Men weet nicht wat idt is, und moet so wat narahmen[1080],
Ehr ment[1081] vernehmen kan, und up de Mening[1082] kahmen. 10
Darüm gnedig Heer Vagt, wen gy wilt Suppe eten,
So spreket Düdisch mit Frantzöschem nicht besmeten[1083].