Swenne ir und iwer recken ‖ mit strîte mich bestât,
wie reht unfriuntlîche ‖ ir daz schînen lât 10
daz ich iu wol getrûwe ‖ für alle ander man,
dâ von ich ze wîbe ‖ iwer tohter mir gewan.’
‘Gedenket iwer triuwen, ‖ vil edel künic hêr,
gesende iuch got von hinne.’ ‖ sô sprach Rüedegêr.
‘lât die juncvrouwen ‖ niht engelten mîn:
durch iwer selbes tugende ‖ sô ruochet ir genædic sîn.’
‘Daz tæt ich billîche,’ ‖ sprach Gîselher daz kint: