Aus dem Leben.

('t lut wual up Stiien lüügenhaft, man 't is alldach wahr.)

De Michel to ... (et was Eene van de ächten düütsken Michels) harr'n upschuaten 'n Jungen, de tüsken 'n[1] Brautschappe un der Molkenkaamer graut wooren was; de was siin Liewe na nich na'r Stadt e wiesen un woll'r dach sau bedrööwede geeren auck es hen.

He lag'r siinen Bawwen[2] alle Daage met vor 'n Ahren, dat he 'r sick baule nich mehr vor redden of biergen konn.

De Buur woll dat Galpern[3] antleste nich länger mehr häären un siä to den Jungen: Af e daun! daar schast du nich länger bekrutt[4] ümme sien. Muaren in 'n Daage schast du'r hen, Jan-Hinnerk, dann heft de Plaugerigge en Ende. De Mömme schall di 'n Kuarw vull Egger un 'n Paar Schlaagen[5] Battern metdoonen, dat du nich liig n gehst un dann trest du unnerwieges bi 'n Köster vor un frägst 'n, af he wat na 'r Stadt to bestellen harre.

De Stadtlüüe wietet alltiidt wat Nigges, dann in der Stadt gaaet de Klokken jümmer an beeden Böörden[6] un se beliewet'r mehr un wietet'r bieter up to loopen as de Buuren; abers se sittet auck aller Nücke vull un willt us allmanngsens wual es wat narren un vor Oeweldaaren[7] hebben, daar mot me sick vor waaren un denken man an't elfte Gebot, dat het: »Laut di nich verblüffen[8]!« weest'e wual. Man wann di wat Nigges schlumpen scholl, dat most du rieken beachten un vertellen't mi faarts van Auwend, wann du wier inkümmst, dann du weest wual, dat Alle de to de Michels Aart hääret, van Natuur nütte[9] niggel'k sind.

As des annern Muarens de Hahnen den Dag inkreggeden stönd de Aulske up, sochte de Egger van der Hiilen, tellde se in'n Twiigkuarw[10] dää de Battern in'n Dook un siä to den Jungen: Süh, Jan Hinnerk, ick hewwe di daar dree Stiige[11] Egger tüsken de Schiiwen raaget[12] un twee Pund Battern in'n Dook e buunen, daar jedereene twee Pund van wegt. Sau as du nu man iewen binnen der Paarten bist, gehst du alle Hüüser n biilings[13] un röpst helle uut in de Düüren: Batter un Egger! un wann di dann wel[14] wat afkaupen will, büst du an'teerste acht Egger vor'n Schillink[15] un toleste häugestens niigen. De Battern dööst du unner'n halwen Oortsdaaler[16] 't Pund nich weg. Man ick segge di, laut di nich belämmern un bemüülen[17], dann daar sind de Stadtlüüe mannigsens auck nich to goot to, aparte wann se mierket, dat se'n dummen Dwaus[18] vor sick heb't, verstehst'e!

Du konnest auck wual 'n Bieker[19] Salt miëbringen, dat läst du di in den liigen Batterdook mieten; dann knüppest du de Timpen tohaupe un nimmst di in Achte, dat du'r Nicks uutguölen[20] läst. Wann du't ichtens man alle met Leiwe schliepen konnest, dann woll'k auck wual'n Pund Traun hebben; de liige Pulle steht daar up'r Anrichte[21]. Ick hebbe eer 'ne Fissen[22] ümme'n Hals e buunen, daar packest du met'r Hand düür, dann lät se sick bieter driägen, begripst'e wual; man du most se bedierwe anpacken, dann an'r eenen Siit is'r al'n lütken Bost inne, un most di auck waaren[23], dat se di nich an't Tüüg kümmt un dat du'r nich to viele met schiölest, süss mogtest du di fuul[24] maaken, dann se is van binnen un buuten nütte toschleppet[25].

Wann du in de Stadt kümmst, dann sette de Traunpullen man faarts bi 'n Päärtner in; de heft gooe Waare, deswiegen hebb'k'r miinen Ingank auck bes nu to alltiidt e hatt un em jümmeran Allens e günnet, wann wi wat uut'r Stadt hebben mosten un et docht aparte nich, wann me met'r Käupenskup van'n Eenen na'n Annern löpt.

Man ens wöörd he mi es hellske falsk to; dat is zwaarens al en Praus[26] e liien un ick hebb't em auck al lange wier vergieten.