Dann tapp'den s'em dat Hart'bloot af
Un drünken't in der Runne,
Je mehr se säupen, wo gräuter wöörd,
Eer Wiälmoot un eer' Wunne.
Hans Gastenkäären was'n Held,
Konn sick in Alles schicken,
Un gläuw't mi, wer siin Bloot e schmeckt,
Schall'r wual dat Muul na licken.
Et is de wahre Liewensdrank,
Vor de Grauten un Geringen;
Un wat 'k sau geeren liien mag,
Me kann'r sau schäun bi singen.
Nu nieme Elk[A] den Kroos to'r Hand
Un stäute an, dat't klappet;
Haar'n se Hänsken nich sau met e nuamen
Wöör' nümmers Beer uuttappet.
[A] Elk: ein Jeder, Jedermann.
Uuse gnaidigen Fröölens.
Uuse gnaid'gen Fröölens Schweerebrett!
De Miäkens sind to lauwen;
Se sind sau glatt, sau donnersnett
Van unner bes to buawen.
Hebb't s'auck wual es de Haar nich e kimmt,
Sau laut't se alldach schnicker;
Man wann se s' rieken striigelt hebb't,
Sind se na teinmal schmücker.
Se sind, as uut'n Egge pell't;
Hebb't echte raae Backen.
Dach, wann me eer Bedriif vertellt,
Dann gift't ju wat to schnacken.