(Manuscript.)
Dat Bileams Iisel sprak, dat Wunner
Was vor de Tiien graut, wual wahr!
Dach, wo sick alles ännert, jetzunner
Preddiget Iisels sagaar.
Derselbe.
Dat Fensterbeer.
(Manuscript von Klöntrup. 1782.)
Et hiäwenschiärt un is sa köil,
Nich mehr sa baddig as gistern;
De Wolken de trecket, de Wind de geht,
De Sünne brennet nich mehr sa heet,
Nich mehr sa glöönig as gistern.
Man gistern, al was et sa baddig un heet,
Sa was ick dach biäter to Moe;
Ick was sa lustig, sa goder Teer,
Wat fröig ick viele na Wind un Wiär,
Ick höilt em vul to Goe.
Dar was in der Buurskup en Fensterbeer,
Wi göngen dar nütte to Kere.
Dar gönk de Viole, dar gönk de Bas;
Wi drünken des Beeres sa mannig Glas,
Un göngen dar nütte to Kere.