»Viele Köppe viele Sinne,« siä jener Knecht, as he 'n Föör Kumstköppe[9] ümmeschmieten harr un de Eene hier, un de Annre daar hen turrelde. Man afgliiks he'r siinen grauten Verdreet uäwer kreig un'r'n ganzen Haup resolute Donnerwiers bi flokde, gaf he sick dach an'tleste kristlick to un raakede se ganz gedüldig wier bi eene. Sau, rieke ick, schiöl't sick met de hüütigen Twasjahners uäwer kort of lank auck gebüüren ...
'N ault Jeddewaart seggt: De Jiwer heft as de Haasens, siewen Hüüe, man he leggt'r alle Daage eene van af. Dat is de Welt Loop van Anbeginn e wiesen un schall auck wual sau bliiwen, süß moste uuse Herrgatt an'tleste na wual't Regiment verloopen; man de sitt faste in den aulen Saadel un schall sick van däärlicke Minskenkinners vorwahr vor't Eerste na wual nich begäusken lauten. Is he dach na vor as nau de sülweste gooe aule Gatt des Friedens un der Liebe, de geeren'n Auge to drücket, sau lange et ichtens geht, de'r abers auck wual tüsken triäen un'n Insehn to doonen schall, wann't Tiidt is; dann sau as de Verloop nu is, kann't alldach up de Duur nich bestaunen. —
Wann de Apteekerbüssen klappert, is'r vull Leigheet un Süüke, un wann't Käären wuorpet werd, blift't Kaff vor to liegen. 'T mag wual Tiidt un auck wual goot sienen, dat Allens rägt un fiäget werd. — Dan schiölet de Saaken auck wual wenner 'n annern Drei[10] wier kriigen. De gedüldige, kneeseilde, uäwerto in Lankmoot un Löösigheet begrauede un begriisede düütske Michel werd alle Daage insichtiger un wo mehr em de langen, rööterigen aulen Zopphaare tostutzet un stüüwet weeret, wo heller't em in'n Koppe werd. Münnert sick de lögge Siewenschläuper man eerst recht uut'n riekeligen Dutte un Draume un wisket sick de blääen Augen met de Hiemdsmowwen ordentlick klaar, dann schall he sick auck wual met Andacht un Gemack to Sinne griipen, wo't ümme em to geht un dann schall he sick wual recken un räugen un in de elteriggen Füüste spiggen un up den düür un düür verralterden un vertalterden Kloddenprüük in tasten un tocken wat he tocken kann, dat he in glatte Töppe un Fissen reet werd, dat uuse leewe Herrgatt ginte buawen siine Lust un Frööde an siine nigges upfliggeden Kinnerkes hier up'r Eerden heft, de in Eenverstand un Friäe bi elkander un düür malkander liewet un wiewet ...
De siälige Asmus, — wann ick unner den Naamen nich riewele[11] — sünk je auck al vor langen Jahren: »Es kann schon nicht immer so bleiben etc.« Sint der Tiidt is'r wahrhaftig e noog vorgaunen, daar de gooe Mann sick wual Nicks van dräumen lauten harr un de Welt heft sint dessen Rücke un Stäute kriigen, dat se'r faarts 'n paar hunnert Jahre up ens van vuörwes triifelt is.
Wel in der Schlummertiidt vor der Revolution to'r Welt e kuomen un up e wuossen is un't sau advenant alle met düür e maaket heft, de weet'r van nau to seggen, wo't'r bi togaunen un de Welt in de hüütige Gestalt kuomen is; man'n junge Kiik in de Welt, de't eerst uut Böökern liäsen mot, wann he'r Aart van wieten will, kann't alldach sau vullstännig nich begriipen, as de De, de't met eegenen Augen an e sehn hebbet.
Uuse siälige Kanter, ('t was auck sau'n Stücke van'n Asmus,) konn af un an auck wual es sa'n Simmeleerschuur up't Liif kriigen, dat he geeren in de Feerne keik un uäwerliä, wo't na wual es kuomen kiöne un miöte, un dann plogde he achternau de Aarm's unner to schlaun as de graute Feerenkiiker un Twankmester Napoligum, wann he sick de nigge Inrichtunge der Welt düür'n Kopp gaunen lööt, un vor sick hen to miimern un to söchten: »'t is hart, wat Bieters ruuken un't nich schnappen kiönen. — Alle Wiisheet in Ehren, man wann me 'n augenverkäüchelsken[12] Kladderbaum met aller Mööte up e riepet is un iewen de Hand na der blanken Taskenuhr uutstrecken will, glisket me schnupps 'n eeslings[13] wier an de Grund un heft't bedrööwede Nausehn un Verhäununge un Uutschliipen in'n Kaup.«
Lautet us abers man nich verzaagen! Vellichte konn't sick dach gebüüren, dat se van den Patriotismus, Socialismus, Pietismus, Communismus un wat't na süß alle vor is- un cis- un dismus sienen mag, de der Minskheet upstunds in'n Köppen spockt un se rappelköppsk un schullahrig[14] maaket un uut'n eene ritt, as de Wahrwulf 'ne freedsaame Schaupedrift, auck bito na wual es wier up den aulen bidoonsken Westphalicismus verföllen.... Gatt giewe't! Dann Trühartigkeet, Verdriägsamkeet un Eenigheet, met eenen Waarde: de aule ehrlicke Bidoonskeet, sind heel uut'r Welt e wieken, un de miötet'r alldach tohaupe eerst wier in, süß blift't apartig met allen ismussen 'n tüdderiggen Kraum, daar se sick dann an'tleste na wual sau inne to vermusselt, dat't'r heel met belemmert un bedaun is. — — —
Dat is, ducht mi, 'n Satz un auck 'n Muß. —
Pauperismus wille de Herre in Gnaaden van us afwiiren, vor den Nihilismus abers de heele Minskheet bewaaren.
Un scholl't dann met'r Tiidt de Fall weeren, dat uut alle den Kriwwelkrawwel toleste wat Bieters gröonede un blöggede, dann wi-wi uusen Kinnern un Kindeskinnern wünsken, dat se't waaren müügen un'n dat Geneet 'r van uut Hartensgrunde günnet sien.