Regnat dum bonitas, perdit uiolentia uires. Est humilis clarus, dicas cur, est quia rarus. Lasciuire nimis animum dant gaudia stultum. Dum rebus laetis laxis laetatur habenis, Laudatur merito se participans miserendo.
100
Quos premit atra fames, sapiunt sibi tristia, dulce. Ne uitium dicas, si non causata uoluntas. Dum reparare uelis quod fractum, nil dabis aeris. Parcus ubi cibus est, acies manet inmoderata. Criminis excessus tollatur, ne ueteretur.
105
Si nitare bonis, meritum tibi spondeo laudis. Es qualis mente, constat te talia uelle. Insperata bonis mala dum succedere cernis, Plus animum turbant, quam si non credita uergant. Conquirit meritum sacer ordo praesulis auctum.
110
Nescius excedis, ueniam de iure rogatus[110]; Admonitus peccas, omni condigna[111] repensans. Imaturata[112] satis animum causata repellunt. Non debellato uictor si iure teneris, Dum mihi hoc liceat, maior si iura repellat.
115
Uncis quod capitur manibus, uncis sepelitur. Pacis ad augmentum cadat audax ense potentum, Ne uis fallendi studio succrescat inani. Splendor natalis sordes non uult animalis. Roditur in mente, dum liuidus ipse repente
120