Carnem consumit, si post tibi toxica fundit. Ardua naturae uis culpat et est uenialis. Interdum rebus habitis quaecunque retracta. Expedit ut nuptu discatur itemque negatur. Rebus in ambiguis diffidens non animo aequus,
125
Incolumis uideas, tibi quid fortuna minetur. Ut ueteri uino ueteri nitaris amico. Sique nouum sapias, ueterem ne corde repellas. Corporis ornatus perit et est corpore[128] tempus. Ut desperato medicus cognoscitur aegro[129],
130
Sic puppi quassa si prouidus est bene nauta. Ut melius uiuas tibi, non tibi sed mihi uiuas. Est iactura grauis, dum sit negligentia turpis. Fallimur in specula mortis dum praeterit umbra, Praesens; praeteritum cui subditur atque futurum.
135
Haec est optanda, per quam sunt cuncta nouanda. Non tantum patria sed ubique sonat bona fama. Ignoscit quiuis lapso; nec subuenit ullus. Hic etenim[138] pridem uagus est nec ibi neque ibidem. Non ibi mens pura non est ubi mansio certa.
140
Qui legit et relegit, legit et legit ille peritus. Est mens inculta, dum transit et ut peregrina. Sumitur in . . . .[142] cibus is quem nausia fundit. Officit hoc sanis medicamina cum uariabis, Saepius inserta nam planta minus ualet ipsa.
145