A. v. Reumont.

Ein deutscher Astronom in Ancona 1499.

Im März 1499 beriefen vier angesehene Bürger von Ancona: Niccolò Grassi, Bartolommeo Alfei, Jacopo Lucidi und Andrea Stagi, den deutschen Astronomen Johannes, Verfasser des 1488 in Augsburg, 1494 in Venedig erschienenen „Astrolabium planum“, zum Behuf astronomischen Unterrichts. Der „Magister Johannes teotonicus astronomus“ sollte ein Jahr lang, vom April beginnend, „legere operam teoricam planetarum alchabitium et tabulas alfonsi,“ für welche Vorlesung er, außer Wohnung und Bett, ein Honorar von 30 Ducaten Gold erhalten sollte. Falls andere Scolaren an den Vorträgen theilnehmen, würde das fernere Honorar dem Magister Johannes zu Gute kommen. Der Contract vom 23. März 1499, im Notariats-Archiv gedachter Stadt, wurde gedruckt von A. Rossi im Giornale di erudizione artistica, Bd. VI, S. 196. (Perugia 1877 — erst kürzlich ausgegeben.)

Bartolommeo Alfeo, Rechtsgelehrter, verfaßte Anconitanische Annalen vom Ursprung der Stadt bis zur Wahl P. Julius’ III. (1550), so daß er bei der Berufung des deutschen Astronomen in sehr jungen Jahren gestanden sein muß. Vgl. Ciavarini, Collezione di documenti etc. delle città Marchigiane, Bd. I. (Ancona 1872) u. v. Sybels Histor. Zeitschrift Bd. XXIX.

Burtscheid bei Aachen.

A. v. Reumont.

Vermählung König Friedrichs III. mit Leonor von Portugal.

Der Maihinger Codex II. Lat. 1, in 4 to num. 33, welcher laut Subscriptio im Jahr 1470 geschrieben worden, enthält auf Bl. 41b.-43a. die nachfolgende Anrede, welche Jacob Mocz, Hofkaplan und Beichtvater König Friedrichs III., am 1. August 1451 an die 17jährige Infantin Leonor von Portugal, Schwester des Königs Alfonso, zu Lissabon im Palaste des Herzogs von Bragança hielt, und wodurch er sie dem Könige, dessen Stelle er vertrat, feierlich vermählte.[165]

Arenga ad Leonoram[166] imperatricem futuram facta[167] in praesentia regis.

Sermo meus, rex serenissime inuictissimique principes, colendi praesules proceresque nobilissimi, doctores eximii ceterique domini quibuscumque titulis dignitatum insigniti praedigni, in hoc actu praesenti quantum mea fert oppinio[168] ad praeclarissimam atque perlustrem virginem dominam leonoram hic praesentem et hunc coetum suo splendore ornantem vobis obmissis comitetur. Sua est enim haec dies, sua est haec sollemnitas, sua est haec celebritas. Audi ergo, nobilissima et excellentissima virgo, inclina aurem tuam mihi. Accipe quae dicam verba, non vtar multis, paucis opus. Nam quid sit matrimonium? quia insolubile vinculum maris et feminae: Quos deus coniunxit, homo non separat; qua ratione institutum? quia causa prolis procreandae: Crescite et multiplicamini; qua firmatum auctoritate? quia a deo patre: Hoc nunc os ex ossibus meis; qua devocione colendum? quia nuptiis Christus interfuit et sua praesentia matrimonium consecrauit et miraculis approbauit; quam vtile? vt lubricitas carnis vitetur: Cum nullus immundus aut fornicator regnum dei possidere possit; quam necessarium? vt caritas in orbe conseruetur terrarum, sine qua nihil potest fieri; non enim est bonum hominem esse solum: — non dubito te dudum ac saepius christianissime instructam. Per hoc enim, uidelicet matrimonium, amici amiciores efficiuntur, per hoc inimici placantur, per hoc regna in pace conservantur, per hoc homines vitae se polliticae[169] vinciunt[170], per hoc ordo naturae bene regitur, per hoc tandem lapsus angelorum reintegratur.