»Gutsbesitzer.«
»Wie heetst du denn, min Jung?«
»Graf Luckner.«
»Wat, en Grof,« sagt er, »du büst ’n Grof? Un willst no See to? Min Jung, en Grof is doch ’n Mann, de ’n Bondsche (Geschäft) bi ’n König hett? Dank din Vadder op Kneen, dat he so ’n feines Bondsche hett. Lat di dat Jack full hauen, un dank em bi jeden Slag daför. Ik wull, ik kunn för ’n Jack full so ’n Vadder mit so ’n Bondsche kriegen, denn wull ik woll ruhig hen holln.«
Aber daß ich den Eltern entlaufen war, gab ihm doch zu denken, und er meinte: »Ik heet Pedder, segg du man ›du‹ to mi, ik will di wol torecht helpen. Du sallst nich no See to. Da kümmst du nich wider. Kik mi ollen Mann an, ik möt op so ’n lütt Schip fohren un krieg kein Penn för de Ladung.«
(Mit Genehmigung der Firma Ludwig Carstens, Hamburg.)
»... Ik heet Pedder, segg du man ›du‹ to mi.«
»Pedder, ich will aber doch zur See.«