Dann gebt’s in ihr Schtrahle en Droppe-Gewimmel

Un dort schteht der Boge im dunkele Himmel!

Een Fuhs uf de Berge, un een Fuhs im Dhale,

Den Schoh kanscht du sehne un brauchscht nix bezahle!

Filosofers, die sin gar weis heitsedage,

Un hen hoche Dinge vum Boge zu sage:

„Des is die Natur — die dhut all dess so mache.”

Ihr grosses Geplapper macht mich numme lache!

Was geb ich um all ihre dumme Natur;

Mei’ Boge messt keener mit so eener Schnur;