‚Welt ir mit uns rîten, lieber vater mîn,‘ 705
sprach der küene Sîvrit, ‚vil vrô sol ich des sîn.
inre tagen zwelfen sô rûme ich mîniu lant.‘
alle, die es gerten, den gap man ros und ouch gewant.
Dô der künic edele der reise hete muot, 706
dô hieß man wider rîten die snellen degne guot.
sînen konemâgen enbôt er an den Rîn,
er wolde harte gerne bî ir hôhgezîte sîn.
Sîvrit und Kriemhilt, sô wir hœren sagen, 707
sô vil den boten gâben, daß eß niht mohten tragen