ê sich der tac verende, sol ich haben den lîp:
daß gemüet in Sahsen lande vil manec wætlîcheß wîp.
‚Ir helde von dem Rîne, ir sult mîn nemen war: 194
ich kan iuch wol geleiten in Liudgêres schar.
sô sehet ir helme houwen von guoter helde hant.
ê daß wir wider wenden, in wirdet sorge bekant.‘
Zen rossen gâhte Gêrnôt und die sîne man. A.195
den vanen zucte balde der küene spilman,
Volkêr der hêrre: dô reit er vor der schar.
dô was ouch daß gesinde ze strîte êrlîchen gar.