„Du, Hannes, wat is dat dor forn Froo op de Bank?“ freug[88] he toletzt, as he dat nich mehr uthollen kunn, een von de Arbeitslüd, dä ober ganz gliekgüllig[89], as wenn he blot mol een Word bi de Arbeit snacken[90] wull.
Hannes wisch sik den Sweet vorn Kopp weg un kek op. Denn lach he: „Dat is Schalotte.“
„Schalotte?“
„Jo, de heet jüst so as jon[91] Schipp. Dat is een Witfroo, hett een scheun[92] Hus buten[93] de Stadt mit Land un scheunen Gorn[94] un Geld hett se ok un verheiroten will se sik ok gern wedder, jo.“
Odje de Stürmann schul[95] gau nochmol innen Winkel von 45 Grod no de Bank röber. Mein Gott, de Froo harr doch allens, wat to een Froo geheurn[96] dä, meen he denn, of dor denn keen Rot[97] to weur, dat se noch wedder een Mann kriegen dä. Of se denn woll so krüsch[98] worden weur.
„Dat will ik nich seggen, dat se krüsch is,“ antwor Hannes, „ober erstmol is se bannig gebüldet, schrift sogor Gedichten un Geschichten for de Zeitung un all son Schiet[99] un denn hett se een Splien un drüttens will se bloß een Koptein ton Mann hebben. Ehr erst Mann is Stürmann west un se hett sik dat nu fast innen Kopp sett, dat se bloß noch een Koptein freen[100] kann.“
„So, so,“ sä de Stürmann un arger sik, dat he blot Stürmann weur.
„De Sook[101] hett bloß den Hoken, dat se keen Koptein kriegen kann,“ fung Hannes wedder an, „all de Kopteins, de hier mit jemehr Schep komt, sünd ümmer verheirot, un Schalotte, de bald jeden Dag dor op de Bank sitt, lurt[102] ümmer noch op een Koptein ohne Ring un verdreugt[103] dor woll so bi lütten bi.“
Dormit nehm Hannes sien Balken op un slep em no de Kai röber.
Odje ober fung dat Simuleern[104] an. Op een Koptein ohne Ring lur de rieke, scheune Froo dor un em nick se to. He kek no sien Hand: dor seet keen Ring op. Sull se em for den Koptein von dat Schipp hollen[105] un em dorum so tolachen? He kek nochmol röber: verdori, se lach wedder un wink sogor son bitten mit de Hand.