[127] A. R. Wallace, a. a. O. II, 1 u. 2.
[128] Wallace, a. a. O. II, 4 u. 24.
[129] Navarrete, Coleccion de los viajes y descubr. tom V. p. 435. Madrid 1837.
[130] Barros, Asia. Dec. III., lv. V. p. 6.
[131] A. R. Wallace a. a. O. I, 408 ff.
[132] Navarrete, l. c. V, 435. 437. 438.
[133] Wallace a. a. O. I, 417 ff.
[134] H. Kiepert, Lehrbuch der alten Geographie. S. 42.
[135] Plinius, hist. nat. VI. Extra ostium Indi Chryse et Argyre fertiles metallis, ut credo. Nam quod aliqui tradidere, aureum argenteumque iis solum esse, haud facile crediderim. — Pomp. Mela, de situ orbis VII, 7. Ad Tamum (ein unbestimmbares Vorgebirge) insula est Chryse, ad Gangen Argyre, altera aurei soli (ita veteres tradidere), altera argentei; atque ut maxime videtur aut ex re nomen, aut ex vocabulo fabula est. — Solinus, ed. Mommsen, p. 266, 11. Extra Indi ostium sunt insulae duae Chryse et Argyre adeo fecundae copia metallorum, ut plerique eas aurea sola habere prodiderint et argentea. — Isidor, Etymolog. XIV, cap. 3. Chryse et Argyre auro et argento fecundae. Hi sunt et montes aurei, quas adire propter dracones et gryphos et immensorum hominum monstra impossibile est. — Ravennatis Cosmogr. ed. Pinder et Parthey p. 419. 420. In Oceano vero Indio sunt diversae insulae: Argire... Item est insula in eandem partem in eodem Oceano, quae dicitur Chrisi, id est aurosa. — Hrabanus Maurus, De Universo XII, 5. Crysae et Argyrae insulae in Indico oceano dictae. — Hugo von St. Victor, Excerpt. prior. III, cap. 7. Argyria, Chrysa. — Petrus de Alliaco, Imago mundi, cap. XV. Crisa et Argire auro et argento fecundae.
[136] J. V. Zingerle, Eine Geographie aus dem 13. Jahrh. Wien 1865.