7. As he nu veele Pharisäer un Sadducäer to sin Döp kamen seeg, sprok he to se: Ji Adderngeslecht, wer hett ju denn wiest, dat ji den tokünftigen Torn entlopen ward? Luk. [3, 7.]
8. Seht to, doht rechtschapen Frücht vun de Buß. Luk. [3, 8.]
9. Denkt man jo nich, dat ji bi ju seggen wüllt: Wi hebbt Abraham ton Vader. Ik segg ju, GOtt kann Abraham ut düsse Steen Kinner upwecken. Luk. [3, 8.]
10. De Axt is de Böm all an de Woddel leggt. Darum, weke Bom keen gude Frucht bringt, de ward afhaut un in dat Füer smeeten. Kap. [7, 16.] Luk. [3, 9.] Joh. [15, 2.] [6.]
11. Ik döp ju mit Water to Buße, De awer na mi kummt, is starker as ik, Den ik ok nich würdig bün, Sin Schoh to drägen. De ward ju mit den hilligen GEist un mit Füer döpen. Mark. [1, 8.] Joh. [1, 26.] Apost. [1, 5.]
12. Un He hett Sin Wörpschüffel in Sin Hand, He ward Sin Döschdeel fegen un den Weeten in de Schün sammeln, awer dat Kaff ward He upbrenn mit ewig Füer.
13. Um düsse Tied keem JEsus ut Galiläa an den Jordan to Johannes, up dat He Sik vun em döpen leet.
14. Awer Johannes wehr Em af un sprok: Ik hef wull nödig, dat ik vun Di döft warr, un Du kummst to mi?
15. Awer JEsus antwort un sprok to em: Lat dat nu man so wesen, för uns schickt sik dat, alle Gerechtigkeit to erfülln. Do geev he dat to.
16. Un as JEsus nu döft weer, steeg He bald ut dat Water rut, un süh, de Himmel dä sik up öwer Em. Un Johannes seeg GOtt Sin GEist, as en Duv, rünner fahrn un öwer Em kamen.