9. Düt Water harr mugt düer verkofft un de Armen geven warn.
10. As JEsus dat marken dä, sprok He to se: Wat geiht ju de Fru an? Se hett en god Wark an Mi dahn.
11. Ji hebbt alle Tied Arme bi ju, awer Mi hebbt ji nich alle Tied. 5. Mos. 15, 11. Mark. [14, 7.] Joh. [12, 18.]
12. Dat se düt Water hett up Min Lief gaten, dat hett se dahn, up dat se Mi son Genuß bereiten deiht.
13. Wahrlich, Ik segg ju: Wo düt Evangelium predigt ward in de ganze Welt, dar ward man ok seggen to ehr Gedächtnis, wat se dahn hett.
14. Do gung hen een vun de Twölf, mit Namen Judas Ischarioth, to de Hohenpresters,
15. Un sprok: Wat wüllt ji mi geven? Ik will Em ju verraden. Un se boden em dörtig Sülverlings. Zach. 11, 12.
16. Un vun do an söch he Gelegenheit, dat he Em verraden dä.
17. Awer an den eersten Dag vun de söten Brode treden de Jüngers to JEsus un sproken to Em: Wo wullt Du, dat wi Di bereiten, dat Osterlamm to eten? Mark. [14, 12.] Luk. [22, 7.] [8.]
18. He sprok: Gaht hen in de Stadt to een un sprekt to em: De Meister lett di seggen: Min Tied is kamen, Ik will bi di Ostern holn mit Min Jüngers.