19. Un de Jüngers dän, as JEsus se befahln harr, un maken dat Osterlamm fardig.
20. Un an den Abend sett He Sik to Disch mit de Twölf. Mark. [14, 7.] [18.] Luk. [22, 14.]
21. Un as se eten dän, sprok He: Wahrlich, Ik segg ju, Een mank ju ward Mi verraden. Joh. [13, 21.]
22. Un se warn heel bedrövt un fungen an, Jedereen vun se, un sän to Em: HErr, bün ik dat?
23. He antworte un sprok: De mit de Hand mit Mi in de Schöttel langt, de ward Mi verraden. Mark. [14, 20.]
24. De Minschensöhn geiht twar darhen, as vun Em schreven steiht; doch wehe den Minsch, dörch den He verraden ward. Dat weer em beter, dat so en Minsch nie gebarn weer.
25. Do antworte Judas, de Em verraden dä, un sprok: Bün ik dat, Rabbi? He sprok to em: Du seggst dat.
26. As se awer eten dän, neem JEsus dat Brod, dank un brok dat un gev dat de Jüngers un sprok: Nehmt, eet, dat is Min Lief. Mark. [14, 22.] Luk. [22, 19.] 1. Cor. [11, 23.]
27. Un He neem den Kelch, un dank, gev se den un sprok: Drinkt all darut.
28. Dat is Min Blod vun dat nie Testament, dat vergaten ward för veele, to Vergevung vun de Sünn.