15. Mak uns nu wedder vergnögt, nadem Du uns so lang’ plagt hest, nadem wi so lang’ Unglück leeden hebbt.
16. Wies Dine Knecht Dine Werke un Din Ehr ehr Kinner.
17. Ja, HErr, uns’ GOtt, wes’ uns fründlich, un lat dat Wark vun uns Hann fortgahn, ja dat Wark vun uns Hann lat He fortgahn! Ps. [138, 8.]
De 91. Psalm.
1. Wer unner den Högsten Sin Schirm sitten deiht un unner den Allmächtigen Sin Schatten blift,
2. De sprickt to den HErrn: Min Toversicht un min Burg, min GOtt, up den ik höpen doh.
3. Denn He rett mi vun den Jäger sin Strick un vun de böse Pest.
4. He ward di mit Sin Flünken bedecken un din Toversicht ward sien unner Sin Flünken. Sin Wahrheit is Schirm un Schild,
5. Dat du nich bang warrst vör dat Gruen vun de Nacht, vör de Pieln, de des Dags fleegen doht,
6. Vör de Pest, de in Düstern sliekt, vör de Sük, de up den Middag wüthen deiht.