3. Verbarg Din Angesicht nich vör mi in de Noth, neeg Din Ohren to mi; wenn ik Di anropen doh, so erhör mi bald! Ps. [13, 2.]

4. Denn min Dag’ sünd vergahn as en Rook, un min Knaken sünd verbrennt as en Brand.

5. Min Hart is slan un verdrögt as Gras, dat ik ok vergeten doh, min Brod to eten.

6. Min Gebeen klevt an min Fleesch vör Hulen un Süfzen.

7. Ik bün gliek as en Rohrdommel in de Wüstenie, ik bün gliek as en Steenul in de terstörten Städte.

8. Ik wak un bün as en eensam Vagel up dat Dack.

9. Däglich lacht mi mine Fiende ut un de öwer mi spotten doht, swört bi mi.

10. Denn ik eet Asch as Brod un misch min Gedränk mit Weenen, Hiob. 3, 24. Ps. [80, 6.]

11. Vör Din Drauen un Din Torn, dat Du mi upbört un wedder up de Eer stött hest.

12. Min Dag’ sünd darhen as en Schatten un ik verdorr as Gras. Ps. [90, 5.] Hiob. 14, 2.