13. Du awer, HErr, blivst ewiglich un Din Gedächtniß för un för.
14. Du wullest Di upmaken un öwer Zion erbarmen, denn dat is Tied, dat Du se gnädig büst, un de Stunn is kamen.
15. Denn Din Knechten wüllt geern, dat se bu’t war un sehn geern, dat ehr Steen un Kalk toricht war; Ps. [51, 20.]
16. Dat de Heiden den HErrn Sin Namen fürchten doht, un alle Könige up de Eer Din Ehr;
17. Dat de HErr Zion bu’t un Sik sehn leet in Sin Ehr.
18. He kehrt sik to de Verlatenen ehr Gebet un versmäht ehr Gebet nich.
19. Dat ward schreven up de Nakamen, un dat Volk, dat eerst erschaffen warrn schall, ward den HErrn laven.
20. Denn He süht vun Sin hillige Högde un de HErr süht vun den Himmel up de Eer, Ps. [14, 2.]
21. Dat He den Gefangenen sin Aechsen hört un los mak den Dod sin Kinner;